Εν μία νυκτί -κυριολεκτικά και μεταφορικά- μία 24χρονη κοπέλα απασχόλησε τα ΜΜΕ αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.
Τρία χρόνια μετά, η Γεωργία Μπίκα μιλά στο Thesnewsline.com για τη ζωή της, για την ενασχόλησή της με την πολιτική ενώ παράλληλα τοποθετείται για την τραγωδία των Τεμπών, τα αυξημένα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αλλά και τη σημασία του εθελοντισμού.
Πριν περίπου από τρία χρόνια τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω σου. Δε θα εισέλθω στο τι, πώς, γιατί. Τρία χρόνια μετά, τί κάνει και κυρίως πώς αισθάνεται η Γεωργία Μπίκα;
Τα φώτα έπεσαν πάνω μου σε μία πολύ ιδιαίτερα δύσκολη και προσωπική στιγμή της ζωής μου στην οποία δεν θα ήθελα να αναφερθώ, μιας και την έχω τοποθετήσει σε μία γωνίτσα του μυαλού μου για να μπορώ να τη διαχειρίζομαι και να μη με επηρεάζει στην καθημερινότητα μου. Σήμερα λοιπόν η ζωή μου κυλάει με ηρεμία, με περισσότερη ενσυναίσθηση και δουλειά με τον εαυτό μου και κυρίως με στόχους στα επαγγελματικά μου.
Θα ήθελες να αναφερθείς στο ποια είναι η εξέλιξη της δικαστικής σου υπόθεσης;
Θα ήθελα να αναφερθώ σε γενικό επίπεδο. Από την πρώτη στιγμή υπήρξαν σοβαρές κρατικές παραλήψεις οι οποίες ήταν υπεύθυνες για την τελική απόφαση αλλά και την αρχειοθέτηση της υπόθεσης μου. Λόγω αυτών, κατέφυγα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όπου προσκόμισα όλες τις παραλήψεις. Να σημειώσω, κάτι που δεν γνωρίζουν πολλοί κι ούτε κι εγώ το γνώριζα, ότι μόλις το 8% των υποθέσεων που κατατίθενται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εγκρίνονται για να εξεταστούν. Η προσφυγή μου κρίθηκε ορθή από το δικαστήριο, μού προτάθηκε αποζημίωση την οποία δεν δέχτηκα και αναμένω να βγει η τελική δικαστική απόφαση.
Μιλώντας για τη δικαιοσύνη, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η άποψη της ελληνικής κοινωνίας έχει κλονισθεί, κυρίως με την υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών. Ποια είναι η γνώμη σου;
Δυστυχώς, το γεγονός ότι οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στη Δικαιοσύνη με θλίβει βαθύτατα. Δεν είναι ένα τυπικό ευχολόγιο όταν λέμε «πρέπει να εμπιστευόμαστε τη δικαιοσύνη», γιατί σε κάθε ευνομούμενο κράτος, ο θεσμός της δικαιοσύνης πρέπει να προστατεύει τους πολίτες.
Έπειτα από το τραγικό συμβάν στα Τέμπη, οι γονείς μέσα στον απέραντο πόνο τους καλούνται να αγωνισθούν και να τρέξουν πιο μπροστά από αυτούς που ήδη έτρεχαν, από την πρώτη στιγμή της τραγωδίας, για να αποκρύψουν στοιχεία. Θα το επαναλάβω, σε ένα ευνομούμενο κράτος, οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, των τραυματιών αλλά και όσων επέζησαν από εκείνο το μοιραίο βράδυ δεν νοείται να γίνονται ερευνητές της δικής τους υπόθεσης, στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης. 57 άνθρωποι δεν μπορούν να χαθούν από ανθρώπινο λάθος.
Θα αναφέρω κάποια απλά και ουσιώδη ερωτήματα. Δόθηκαν ευρωπαϊκά κονδύλια για την πλήρη εξασφάλιση της ασφάλειας και της αναβάθμισης των σιδηροδρόμων. Η περιβόητη σύμβαση 717 έπρεπε να ολοκληρωθεί από το 2016. Σήμερα έχουμε 2025. Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Ως Ελλάδα, μας έχει ήδη υποβληθεί πρόστιμο για τη μη ολοκλήρωση των έργων και συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε μέσα μεταφοράς που δεν εξασφαλίζουν την ασφάλειά μας.
Τα πρωτόκολλα που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις τέτοιων ατυχημάτων δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην περίπτωση των Τεμπών. Γιατί ο χώρος του εγκλήματος μπαζώθηκε άμεσα όταν δεν είχαν καν ολοκληρωθεί οι έρευνες; Τα βαγόνια απομακρύνθηκαν απευθείας από τον χώρο.
Είναι ανατριχιαστικό ότι υπολείμματα ανθρώπων που σκοτώθηκαν διασκορπίστηκαν σε οικόπεδα. Γιατί δεν δόθηκε εντολή να εξεταστούν; Αυτά τα ερωτήματα, που αποτελούν ένα απειροελάχιστο δείγμα των ερωτημάτων που έχουν όχι μόνο οι συγγενείς των θυμάτων αλλά και όλοι εμείς οι πολίτες, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για να μην διατυπωθεί το συμπέρασμα ότι υπήρξε συγκάλυψη.

Ως άτομο είσαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε ζητήματα που αφορούν την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση γυναικών αλλά και παιδιών. Ποιες είναι οι δράσεις σου πάνω σε αυτό το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα;
Η ενδοοικογενειακή βία και η κακοποίηση των γυναικών και παιδιών είναι ζητήματα τα οποία με αφορούν άμεσα. Δυστυχώς, ήδη στη χώρα μας υπάρχει μία μεγάλη λίστα από γυναικοκτονίες. Καθημερινά έρχονται στο φως της δημοσιότητας περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας με θύματα γυναίκες και παιδιά. Η πρόσφατη περίπτωση με το 3χρονο παιδί που κακοποιήθηκε βάναυσα μέχρι θανάτου με έχει συγκλονίσει. Δεν μπορούμε να μένουμε απλά σε χαρακτηρισμούς τύπου «θλιβερό κοινωνικό φαινόμενο». Οφείλουμε να ενεργήσουμε άμεσα για να προστατέψουμε κάθε συνάνθρωπό μας βιώνει τέτοιες καταστάσεις και ζει με τον φόβο. Η ζωή είναι το πολυτιμότερο αγαθό.
Γι’αυτό πήρα την πρωτοβουλία να συμμετάσχω ενεργά ως μέλος σε ΑΜΚΕ (Αλληλεγγύη για τη γυναίκα και το παιδί), η οποία θα ασχοληθεί με αυτήν την κοινωνική μάστιγα. Μάλιστα βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο πριν την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών.
Μέσω δράσεων, έχουμε ως στόχο να βοηθήσουμε και να υποστηρίξουμε συνανθρώπους μας που βιώνουν κάθε είδος σωματικής ή ψυχολογικής βίας. Θα υπάρχει πλήρης συνεργασία με όλες τις αρμόδιες Αρχές – φορείς, υποστήριξη από ψυχολόγους κα.

Ιδιαίτερη εντύπωση είχε προκαλέσει η ενασχόλησή σου με τα κοινά. Συμμετείχες ως υποψήφια δημοτική σύμβουλος στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 αλλά και ως υποψήφια ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του 2024. Τί σε ώθησε να ασχοληθείς με την πολιτική; Ποια τα πολιτικά σου βήματα από εδώ και πέρα;
Δεν είχα φανταστεί στο παρελθόν ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή στη ζωή μου που θα ασχοληθώ με την πολιτική.
Νομίζω ότι σε αυτό συνέβαλε, πέρα από τις προτάσεις που είχα να κατέβω ως υποψήφια στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στις ευρωεκλογές, ότι από μικρή διδάχθηκα από την οικογένειά μου να βοηθάω, όπως μπορώ, κάποιον που βιώνει δυσκολίες και που έχει ανάγκη.
Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου, έχω διαπιστώσει πως η πολιτική είμαστε εμείς, τα πάντα εξαρτώνται από εμάς και ότι την αλλαγή εμείς την καθορίζουμε. Κι αυτό επιτυγχάνεται με το συνταγματικό μας δικαίωμα, που λέγεται ψήφος, η οποία μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο το μέλλον και την ίδια τη ζωή μας. Είναι το δημοκρατικό μας «όπλο».
Ως υποψήφια που ήμουν, η αλήθεια είναι πως δεν αναζήτησα ψήφους. Επικεντρώθηκα στην επαφή με τους συμπολίτες μου, μαθαίνοντας για τα προβλήματα που τους απασχολούν και κάνουν την καθημερινότητά τους δύσκολη, αλλά κυρίως για το πώς θα μπορέσω να συμβάλω στο να μπορέσει να δοθεί μία ουσιαστική λύση. Αυτό είναι το σημαντικότερο για εμένα.

Η λέξη «πολιτικός» δεν πρέπει να σημαίνει απλά μία θέση με αξιώματα. Είναι λειτούργημα, θέλει πάθος, πείσμα και ενσυναίσθηση για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Μου έχουν γίνει κάποιες πολιτικές προτάσεις, όμως προς το παρόν αυτό που θέλω είναι να συλλέγω πληροφορίες, να εξελίσσω τις γνώσεις μου. Και, γιατί όχι, στο μέλλον μπορεί να αποδεχτώ.
Τί σημαίνει για σένα ο εθελοντισμός;
Ο εθελοντισμός για εμένα προσωπικά σημαίνει ότι είσαι ενεργός πολίτης μέσα στην κοινωνία. Στέκεσαι δίπλα στα προβλήματα των συνανθρώπων σου, με τα οποία μπορεί κι εσύ ο ίδιος, κάποια στιγμή, να βρεθείς αντιμέτωπος. Το εφαλτήριο για να ασχοληθώ με τον εθελοντισμό υπήρξε η φονική φωτιά στο Μάτι.
Μέσα από τον εθελοντισμό – εκτός από την προσφορά βοήθειας – μαθαίνεις πάρα πολλά. Επί παραδείγματι, σαν εθελόντρια δασοπυροσβέστης είχα περάσει από ειδική εκπαίδευση. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι το σημαντικό έργο των εθελοντικών ομάδων πρέπει να υποστηρίζεται από το κράτος. Ιδιαίτερα στο κομμάτι του εξοπλισμού, όπου οι ομάδες στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο είτε σε δωρεές είτε σε προσωπικά τους έξοδα.

Υπήρξα στο παρελθόν μέλος της Ελληνικής Ένωσης Έρευνας και Διάσωσης στην Τριανδρία Θεσσαλονίκης, στην οποία θέλω να επανέλθω ως μέλος στο άμεσο μέλλον. Επίσης, είμαι εθελόντρια αιμοδότρια και δότης μυελού των οστών.


Είσαι ενεργή στα social media. Θεωρείς τον εαυτό σου influencer; Σε επηρεάζει η αρνητική κριτική;
Ναι είμαι ενεργή στα social media αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαι influencer. Δεν το κάνω επαγγελματικά, ούτε βγάζω χρήματα. Ασχολούμαι με τα social media, ανεβάζω αναρτήσεις ή stories με θέματα κοινωνικά ή κάποιο θέμα που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον μου.
Όσο αναφορά την αρνητική κριτική είναι καλοδεχούμενη, θα με πειράξει μόνο ένα σχόλιο που είναι συκοφαντικό και αβάσιμο. Αναμφισβήτητα, υπάρχει ανθρωποφαγία στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω τον λόγο. Γενικότερα νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο όριο και να είμαστε προσεκτικοί στα μηνύματα που αναρτούμε, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα νέα παιδιά και οι έφηβοι, είναι ιδιαίτερα ενεργοί στα social.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου λογοτεχνικό βιβλίο;
Το “ΖΗΣΕ” του πρωτοπρεσβύτερου Λίβυου (Χαράλαμπος Παπαδόπουλος). Το βιβλίο αυτό ήταν το καλύτερο δώρο που έκανα ποτέ στον εαυτό μου. Διαβάζοντάς το ανακάλυψα το αντίκτυπο που έχει στη ζωή μας το να εγκλωβιζόμαστε στις ίδιες μας τις σκέψεις αντί να αισθανόμαστε ευλογημένοι και να χαιρόμαστε την κάθε μέρα.
Ποια είναι η αγαπημένη σου κινηματογραφική ταινία;
Η ταινία “Για πάντα” με πρωταγωνιστές τους Γιάννη Τσιμιτσέλη και Κατερίνα Γερονικολού. Λατρεύω επίσης και τις αστυνομικές σειρές, με αγαπημένη μου το “Cold Cases”.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Είμαι σίγουρη ότι δεν έχετε ακούσει αυτή την απάντηση αλλά αγαπημένο μου φαγητό είναι η κοτόσουπα!. Μου αρέσει να δοκιμάζω παραδοσιακά πιάτα της ελληνικής και ξένης κουζίνας κι έχω ιδιαίτερη αδυναμία στο μεξικάνικο φαγητό.