Σήμερα Παρασκευή, 2 Μαΐου, γιορτάζουν ο Έσπερος και η Ματρώνα, σύμφωνα με το εορτολόγιο η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Αγίου Έσπερου μάρτυρος, Οσίας Ματρώνης εκ Ρωσίας.
Χρόνια πολλά στους:
Έσπερος, Εσπέρα, Εσπερία, Αυγερινός, Αυγέρης, Αυγίτης, Αυγέρας, Αυγέρου, Αυγερού, Ματρώνα, Ματρόνα
Οσία Ματρώνα της Ρωσίας
Η Οσία Ματρώνα γεννήθηκε το 1881 στο χωριό Σέμπινο της επαρχίας Τούλα (σήμερα Κομίφσκι), από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, τον Δημήτριο και τη Ναταλία. Ήταν το τέταρτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μαζί με τα αδέλφια της Ιβάν, Μιχαήλ και Μαρία. Η οικογένεια αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και αρχικά σχεδίαζαν να δώσουν το νεογέννητο παιδί στο ορφανοτροφείο του Γκολίτσιν. Ωστόσο, λίγο πριν τη γέννησή της, η μητέρα της είδε σε όραμα ένα παράξενο πτηνό με ανθρώπινη μορφή, αλλά χωρίς μάτια, να κάθεται στο δεξί της χέρι. Ερμήνευσε αυτό το όραμα ως θεϊκό σημείο πως το παιδί θα είναι σκεύος εκλογής και έτσι αποφάσισαν να το κρατήσουν.
Η Ματρώνα γεννήθηκε τυφλή. Κατά τη βάπτισή της, που τελέστηκε από τον ευλαβή και διορατικό ιερέα Βασίλειο, εμφανίστηκε πάνω από την κολυμβήθρα ένα φωτεινό σύννεφο που ανέδιδε ευωδία – ένα ακόμη σημείο που προμήνυε την αγιότητα της ζωής της.
Λόγω της τύφλωσής της, το μόνο μέρος που επισκεπτόταν τακτικά ήταν η εκκλησία. Η μητέρα της γνώριζε πως, όταν έλειπε από το σπίτι, θα τη βρει πάντοτε εκεί. Από την παιδική της ηλικία, της δόθηκε το χάρισμα της προόρασης και της διόρασης. Γνώριζε τις ασθένειες, τις δοκιμασίες και τις πνευματικές καταστάσεις των ανθρώπων, τους συμβούλευε και τους καθοδηγούσε με διάκριση.
Κατά τη διάρκεια της ζωής της επισκέφθηκε πολλά προσκυνήματα στη Ρωσία. Σε ένα από αυτά συνάντησε τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης, που ήταν ακόμη εν ζωή. Χωρίς να την έχει δει ποτέ, ο Άγιος ζήτησε να της κάνουν χώρο και φώναζε: «Ματρώνα, έλα εδώ!» και προφήτεψε: «Αυτή θα είναι η διάδοχός μου, ο όγδοος στύλος της Ρωσίας». Τότε η Ματρώνα ήταν μόλις δεκατεσσάρων ετών.
Σε ηλικία δεκαεπτά ετών, εκτός από την τύφλωση, η Ματρώνα παρέλυσε εντελώς και δεν μπορούσε πλέον να περπατήσει. Παρέμεινε κατάκοιτη για πενήντα ολόκληρα χρόνια, χωρίς ποτέ να παραπονεθεί. Πίστευε πως όλα όσα περνούσε είχαν πνευματικό σκοπό και ότι μόνο ο Θεός γνωρίζει τις αιτίες. Έλεγε χαρακτηριστικά στους επισκέπτες της: «Θα έρθει ο καιρός που θα σας βάλουν μπροστά σας ψωμί και Σταυρό, για να διαλέξετε. Οι Χριστιανοί πρέπει να διαλέξουμε τον Σταυρό».
Ευλογούσε όσους την επισκέπτονταν, τοποθετώντας τα χέρια της πάνω στο κεφάλι τους και αναπέμποντας προσευχές. Από τους αμέτρητους σταυρούς που έκανε, είχε σχηματιστεί λακουβίτσα στο μέτωπό της. Ο Θεός της χάρισε και το χάρισμα της θαυματουργίας – πολλοί θεραπεύθηκαν σωματικά και ωφελήθηκαν πνευματικά μέσω αυτής.
Λίγες ημέρες πριν την κοίμησή της, ο Θεός της αποκάλυψε το τέλος της. Τρεις ημέρες πριν πεθάνει, έδωσε λεπτομερείς οδηγίες για την εξόδιο ακολουθία και τον ενταφιασμό της. Εκοιμήθη εν ειρήνη το 1952 και ετάφη στο κοιμητήριο της Ιεράς Μονής του Αγίου Δανιήλ στη Μόσχα.
About the Author
