Κάνε κλικ και δες περισσότερο thesnewsline.com στην αναζήτηση της Google
Κάποτε για ένα καρούλι κλωστής, ένα κουμπί, ένα φερμουάρ, ένα τσίτι ή ένα κοπανέλι δεν υπήρχε περίπτωση να μην οδηγηθείς στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, μέσα σε έναν πολύχρωμο κόσμο υφασμάτων και κάθε λογής ειδών ραπτικής: στη Στοά Ερμού.
Επί της οδού Ερμού αριθμός 18, βρίσκεται η κεντρική είσοδος της στοάς, που όπως μαρτυρά και η επιγραφή στο άνω μέρος της, φέρει σήμερα το όνομα “ΣΤΟΑ ΕΡΜΟΥ” και συμπληρωματικά μία ανάμνηση, “ΠΡΩΗΝ ΚΑΡΑΣΣΟ”. Πριν μερικά χρόνια, υπήρχε και μία τρίτη ανάμνηση, η επιγραφή “ΣΤΟΑ ΜΑΚΡΙΔΗ“, η οποία κοσμούσε τη δεύτερη είσοδο της στοάς, επί της οδού Βενιζέλου.

Η ποικιλία στην ονοματοδοσία φανερώνει την μακράν πορεία στο χρόνο αυτού του περίεργου, γεωμετρικά, χώρου στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, που διατήρησε όμως σχεδόν αναλλοίωτο το εμπορικό του αντικείμενό: είδη και υπηρεσίες ραπτικής.

Από στοά “Καράσσο”, σε “Μακρίδη” και “Ερμού”
Η δημιουργία της συγκεκριμένης στοάς ξεκινά το 1923 από τη γνωστή οικογένεια Καράσσο και την ανέγερση του κτίσματος με την κύρια πρόσοψη και είσοδο επί της οδού Ερμού. Η Στοά Καράσσο φέρει σχήμα που παραπέμπει στο γράμμα “Γ” και καταλήγει σε μία δεύτερη είσοδο επί της οδού Βενιζέλου.


Το 1959 ένα τμήμα της στοάς πωλείται στον επιχειρηματία Μακρίδη, ο οποίος προχωρά στην ανέγερση πολυώροφου κτηρίου κι έτσι η στοά αποκτά το δεύτερο όνομά της, το οποίο φαίνεται στην δεύτερη είσοδο επί της οδού Βενιζέλου αριθμός 32, (φωτογραφίες 1 & 2 από saloni.ca).
Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 το μεγαλύτερο μέρος στο εσωτερικό της Στοάς Ερμού (πρώην Καράσσο-Μακρίδη) παραμένει το ίδιο, χωρίς κάποιες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις. Ακόμα και οι “λεκέδες” σε αυτά τα πάνελ πάνω από το τέρμα του τμήματος Καράσσο, όπως μαρτυρούν οι δύο φωτογραφίες που ακολουθούν, φέρουν διαφορά ετών μεταξύ τους.


Μία σημαντική διαφορά από το 1923 είναι ότι τα τελευταία χρόνια, το δεύτερο τμήμα της στοάς (Μακρίδη) παραμένει κλειστό, καθώς το κτίριο (Βενιζέλου 32) βρίσκεται σε διαδικασία ριζικής ανακατασκευής. Το ακίνητο έχει περάσει σε επενδυτική αξιοποίηση, όπου προβλέπεται μεταξύ άλλων η δημιουργία κατοικιών και η ανακαίνιση της στοάς Μακρίδη.
Σύμφωνα με παλαιότερα δημοσιεύματα, το αρχικό χρονοδιάγραμμα των εργασιών που συμπεριλαμβάνει την εμπορική στοά έκανε λόγο για ολοκλήρωση και επαναλειτουργία της, το καλοκαίρι του 2026. Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση για το πότε θα ανοίξει εκ νέου.
Ένας πολύχρωμος κόσμος που ξεθωριάζει….
Πριν οι μεγάλες αλυσίδες, τα σύγχρονα καταστήματα, το διαδίκτυο και τα e-shop αλλάξουν τη ροή του εμπορίου, η πρώην στοά Καράσσο–Μακρίδη στην Ερμού είχε τη δική της ξεχωριστή θέση στη Θεσσαλονίκη.
Αυτός ο μικρός εμπορικός χώρος απευθυνόταν από επαγγελματίες της ραπτικής και μοδίστρες μέχρι νοικοκυρές, μανάδες, γιαγιάδες, πεθερές που επισκέπτονταν τον χώρο ή έστελναν τους μικρότερους για να αγοράσουν υλικά για τα εργόχειρά τους, τα προικιά, τα ρούχα που έπλεκαν ή έφτιαχναν ή που ήθελαν να επιδιορθώσουν ( Όσοι θυμούνται τη γιαγιά τους να τους στέλνει για υλικά στην στοά Καράσσο-Μακρίδη, να σηκώσουν χέρι!).

Εδώ, λοιπόν, γράφτηκε ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό κομμάτι της εμπορικής και της λαογραφικής ζωής της πόλης.

Σήμερα όμως, αυτή η εικόνα της πολυχρωμίας και πολυκοσμίας στη στοά Ερμού έχει αλλάξει ριζικά…
Πολλά από τα καταστήματα που ήταν στον χώρο έχουν βάλει εδώ και χρόνια λουκέτο, όπως μαρτυρούν τα κατεβασμένα ρολά με τα “θορυβώδη” graffiti.

Η ώρα ήταν περίπου 12:30 το μεσημέρι όταν περπατήσαμε μέσα στον χώρο. Μία καταστηματάρχης που στεκόταν στην είσοδο του μαγαζιού της, μας ρώτησε πολύ ευγενικά αν ψάχνουμε κάτι για να μας βοηθήσει. Της εξηγήσαμε τον λόγο της επίσκεψής μας και τη ρωτήσαμε για την αγοραστική κίνηση.
Η απάντησή της ήταν αποκαρδιωτική: “Όχι καλή, προσπαθούμε να επιβιώσουμε…”. Και τα λόγια της επιβεβαιώνονταν από τον πλατύ άδειο διάδρομο και το εσωτερικό των μαγαζιών, με τα πλούσια σε ποικιλία εμπορεύματα αλλά με την απουσία πελατών.


Η Στοά Καράσσο-Μακρίδη παραμένει ένα ξεχωριστό κομμάτι της εμπορικής ιστορίας της Θεσσαλονίκης, σε μια εποχή που η αγορά του ιστορικού κέντρου αντιμετωπίζει μειωμένη κίνηση και νέες προκλήσεις.
Πίσω από τις βιτρίνες και τα καταστήματα βρίσκεται μια διαδρομή δεκαετιών, άμεσα συνδεδεμένη με την εμπορική ζωή της πόλης.
Το μέλλον της στοάς είναι άρρηκτα δεμένο με το μέλλον του κέντρου της Θεσσαλονίκης και με το κατά πόσο οι ιστορικοί εμπορικοί χώροι θα μπορέσουν να παραμείνουν ζωντανό μέρος της καθημερινότητας της πόλης.