Ο πολυδιαφημισμένος ανασχηματισμός της κυβέρνησης δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από μια εσωκομματική διευθέτηση που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας. Οι ίδιες φθαρμένες πολιτικές, λίγο-πολύ τα ίδια πρόσωπα που απέτυχαν να δώσουν λύσεις και μια εμφανής προσπάθεια να διατηρηθούν εσωτερικές ισορροπίες, χωρίς κανένα πραγματικό σχέδιο για την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων της χώρας.
Αυτός δεν είναι ανασχηματισμός, αλλά επιβεβαίωση της πολιτικής στασιμότητας. Στα υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας, Δικαιοσύνης, Πολιτισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης δεν αλλάζουν ούτε υπουργοί, ούτε υφυπουργοί, λες και όλα λειτουργούν υποδειγματικά σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς. Συνολικά, αντί για διορθωτικές κινήσεις, βλέπουμε μια κυβέρνηση που επιμένει στις ίδιες πολιτικές και στα ίδια πρόσωπα, αδιαφορώντας για τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα που έχουν ήδη δημιουργηθεί.
Η διατήρηση 13 υπουργών στις θέσεις τους, η επιστροφή στελεχών που είχαν απομακρυνθεί και οι μετακινήσεις χωρίς ουσιαστικά κριτήρια αποδεικνύουν ότι το ζητούμενο δεν ήταν η βελτίωση του κυβερνητικού έργου, αλλά η διαχείριση εσωτερικών πιέσεων. Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση στους υπουργούς που έμειναν ή που έφυγαν, κανένα σχέδιο διακυβέρνησης, καμία διάθεση για ρήξη με το παρελθόν.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να βαφτίσει την ανακύκλωση προσώπων ως «ανανέωση», χρησιμοποιώντας το αφήγημα της νέας γενιάς των σαραντάρηδων. Όμως, η ηλικία από μόνη της δεν σημαίνει τίποτα όταν οι ίδιες αποτυχημένες πρακτικές συνεχίζονται. Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς «νέα πρόσωπα», αλλά νέα πολιτική κατεύθυνση. Η διαχείριση των προβλημάτων απαιτεί την τόλμη για σύγκρουση με τις παθογένειες του παρελθόντος, όχι επικοινωνιακά παιχνίδια.
Η κυβέρνηση είχε την ευκαιρία να προχωρήσει σε έναν ουσιαστικό ανασχηματισμό, θέτοντας ως προτεραιότητα την οικονομία, την ακρίβεια, τη δημόσια υγεία, την παιδεία και τη διαφάνεια στη διακυβέρνηση. Αντ’ αυτού, παρουσίασε μια σύνθεση που εξυπηρετεί μόνο την πολιτική της επιβίωση για λίγο ακόμα.
Αυτός ο ανασχηματισμός δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια χαμένη ευκαιρία. Η κυβέρνηση δεν μπορεί – ή δεν θέλει – να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών.
About the Author
