Στην Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι παρουσιάζεται η περιοδεύουσα έκθεση «Ελληνικές Κεφαλές» του διεθνούς αναγνωρισμένου γλύπτη Γιώργου Πετρίδη. Πρόκειται για την ένατη διεθνή στάση της έκθεσης, της οποίας τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 22 Ιανουαρίου 2026 στους χώρους της Πρεσβείας, παρουσία πλήθους κόσμου.
Την εκδήλωση χαιρέτισε η Αναπληρώτρια Επικεφαλής της Πρεσβείας κ. Αλεξάνδρα Μαντζίλα. Ο καλλιτέχνης κ. Γιώργος Πετρίδης, παρουσία του Υφυπουργού στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργου Κώτσηρα και του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας στην Unesco κ. Γιώργου Κουμουτσάκου, προλόγισε την έκθεση.
Κάθε μία προτομή ενσαρκώνει μια συγκεκριμένη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας και αποτυπώνεται μέσα από το βίωμα τεσσάρων γενεών της οικογένειας του καλλιτέχνη. Σε κάθε ιστορική περίοδο που επέλεξε, ο Γιώργος Πετρίδης αφιερώθηκε στη βαθιά μελέτη εμβληματικών έργων και κορυφαίων γλυπτών, όπως ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Ροντέν. Βασίστηκε σε αρχαιολογικά τεκμήρια, ακαδημαϊκές πηγές και παλιές φωτογραφίες, αντλώντας έμπνευση για τη δική του αποτύπωση της ελληνικής κληρονομιάς. Ένα μέλος της οικογένειάς του πόζαρε για κάθε γλυπτό και σε συνδυασμό με φωτογραφίες, μαρτυρίες και αναμνήσεις, ο καλλιτέχνης εντρύφησε σε σημαντικά ιστορικά γεγονότα και ανέδειξε τις κεντρικές φιγούρες κάθε εποχής. Ιστορία, οικογένεια και γλυπτική ερμηνεία: Αυτοί είναι οι τρεις πυλώνες της σειράς «Ελληνικές Κεφαλές».
Πίσω από κάθε προτομή κρύβεται μια διαδρομή από το χέρι του καλλιτέχνη στον ψηφιακό κόσμο και πίσω: πηλός που πλάθεται με αγάπη, 3D σάρωση, δημιουργία ψηφιακών αρχείων τα οποία μετατρέπονται σε φυσικά αντικείμενα μεγάλης κλίμακας μέσω 3D εκτύπωσης, ανακυκλωμένα υλικά που δίνουν νέα ζωή σε παλιά αντικείμενα και τελική χύτευση που δίνει στο έργο την τελική του υπόσταση.
Κάθε έργο είναι τοποθετημένο σε ειδική βάση, η οποία παρέχει πλούσιες πληροφορίες για τον επισκέπτη. Από το αρχικό γλυπτό που ενέπνευσε τον καλλιτέχνη και τα ιστορικά δεδομένα της αντίστοιχης περιόδου, μέχρι το πραγματικό πρόσωπο που «υπηρέτησε» ως μοντέλο.
Οι έξι εμβληματικές προτομές, δεσπόζουν στον χώρο της Πρεσβείας, έτοιμες να μας αφηγηθούν την ιστορία τους. Μια ιστορία 2.500 χρόνων ελληνικής διαδρομής και ταυτότητας, πλασμένης μέσα από αντιξοότητες, δυσκολίες και πολέμους, που έχει τις ρίζες της στην Κλασική Ελλάδα και απλώνεται στο σήμερα, στην ελπίδα και την αισιόδοξη ματιά για το μέλλον του λαού μέσα από τις νεότερες γενιές! Ο Γιώργος Πετρίδης μέσα από την τέχνη του, δημιουργεί έναν διάλογο ανάμεσα στο προσωπικό και το διαχρονικό. Ας τις γνωρίσουμε μία προς μία.
1. Θάλεια (Μούσα της Κωμωδίας – Κλασική Ελλάδα)
Αυτό το γλυπτό συμβολίζει τη γέννηση του ελληνικού πολιτισμού και εμπνέεται από το αρχαίο γλυπτό της Θάλειας στο Μουσείο του Βατικανού. Ο κ. Πετρίδης το διαμόρφωσε βασισμένος σε αναμνήσεις και ασπρόμαυρες φωτογραφίες της μητέρας του, Παναγιώτας Παπαϊωάννου, σε νεαρή ηλικία. Κοινά στοιχεία με το πρωτότυπο παραμένουν η κόμη και η κορώνα, ενώ το έργο συνδέει την αρχαία έμπνευση με προσωπικές μνήμες.
2. Άρχοντας (Βυζαντινή Περίοδος)
Αναφέρεται στα κολοσσιαία κεφάλια του Μεγάλου Κωνσταντίνου στα Μουσεία Καπιτωλίου (Ρώμη) και Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη). Ο κ. Πετρίδης επέλεξε ως μοντέλο τον πατέρα του, καπετάνιο Χρήστο Πετρίδη, βασισμένος σε φωτογραφίες του ως νεαρού ναυτικού που εργαζόταν για τη ναυτιλιακή εταιρεία Γουλανδρή. Το βαθύ και αυστηρό βλέμμα ενσαρκώνει την προνοητικότητα ενός ηγέτη.
3. Ηρωίδες του 1821 (Πόλεμος της Ανεξαρτησίας)
Αποφεύγοντας τις κλασικές απεικονίσεις ανδρών αγωνιστών, το γλυπτό τιμά τη γυναικεία συμβολή στον Αγώνα, εστιάζοντας στη δύναμη και ανθεκτικότητα ηγέτιδων όπως η Μαντώ Μαυρογένους, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και η Δόμνα Βισβίζη. Ως μοντέλο επέλεξε τη σύγχρονη Ελληνίδα γυναίκα του, Ελευθερία Γκούφα, που μοιράζεται παρόμοια χαρακτηριστικά προσωπικότητας.
4. Πρόσφυγας (Καταστροφή της Σμύρνης)
Εμπνευσμένο από τα έργα του Ντονατέλλο (Αββακούμ και Μαρία Μαγδαληνή) και την Αποκαθήλωση του Μιχαήλ Άγγελου, απεικονίζει την τραγωδία του 1922, όταν ο τουρκικός στρατός κατέλαβε τη Σμύρνη, προκαλώντας πυρκαγιές και χιλιάδες θύματα. Μοντέλο ήταν η γιαγιά του, Μαρία Μπλιζιώτη, που στα 19 της γλίτωσε από τις φλόγες, έχασε το σπίτι της και έγινε πρόσφυγας στην Ελλάδα. Το βαθύσκιωτο γλυπτό αποπνέει την απογοήτευση, αλλά και τη δύναμη για τη νέα αρχή σε καινούργιο τόπο.
5. Ο Άνθρωπος των Δύο Πολέμων (Ναζιστική Κατοχή και Εμφύλιος)
Αντιπροσωπεύει την περίοδο της γερμανικής εισβολής (1941), της Κατοχής και του Εμφυλίου (δεκαετία 1940), με θλίψη, απάνθρωπες συνθήκες και ιδιαίτερα τα δεινά της εβραϊκής κοινότητας (εκτοπισμοί και δολοφονίες). Είναι αυτοπροσωπογραφία του κ. Πετρίδη, βασισμένη στο γλυπτό Pierre de Weissant του Auguste Rodin, και αντανακλά προσωπικές ιστορίες από γονείς και συγγενείς του. Χρησιμοποίησε φωτογραφικό υλικό από το Εβραϊκό Μουσείο για ιστορικό εμπλουτισμό.
6. Κόρη (Αισιοδοξία για το Μέλλον)
Ως αισιόδοξος επίλογος στις σκοτεινές περιόδους, εμπνέεται από τη λευκή μαρμάρινη προτομή της πεντάχρονης Louise Brongniart του Jean-Antoine Houdon. Μοντέλο ήταν η 12χρονη τότε κόρη του κ. Πετρίδη, και το γλυπτό αποτυπώνει ελπίδα, αισιοδοξία και προοπτικές για το μέλλον του Ελληνικού λαού.
Μέσα από τα γλυπτά, ο επισκέπτης καλείται να αναλογιστεί τα κρίσιμα σταυροδρόμια της ιστορίας και να νοιώσει τα διαχρονικά οικουμενικά μηνύματα του καλλιτέχνη: την αδιάσπαστη ταυτότητα, τη δύναμη της αναγέννησης μέσα από τις πιο σκληρές δοκιμασίες, την ακλόνητη ελπίδα.
Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όσα δήλωσε η Αναπληρώτρια Επικεφαλής της Πρεσβείας, κ. Αλεξάνδρα Μαντζίλα και ο κ. Γιώργος Πετρίδης για την έκθεση. Ο κ. Πετρίδης μας ανέλυσε τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτήν την προσέγγιση και μας μίλησε για τη συμβολή της έκθεσής του στην πολιτιστική διπλωματία της χώρας μας.
Η παρουσίαση της έκθεσης «Ελληνικές Κεφαλές» στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Παρίσι, δεν λειτουργεί μόνο ως πολιτιστικό γεγονός, αλλά και ως μια μορφή σύγχρονης πολιτιστικής διπλωματίας όπου η τέχνη γίνεται φορέας ταυτότητας και διαλόγου. Οι Ελληνικές Κεφαλές του Γιώργου Πετρίδη υπενθυμίζουν οτι η ελληνική κληρονομιά, δεν ανήκει αποκλειστικά στο παρελθόν, αλλά εξακολουθεί να μετασχηματίζεται και να εμπνέει, μέσα από τη σύγχρονη ματιά.
Μετά την Ελληνική Πρεσβεία, η έκθεση θα φιλοξενηθεί στους κήπους της Fondation Hellénique, συνεχίζοντας να φέρνει στο φως 2.500 χρόνια ελληνικής ιστορίας μέσα από προσωπικά και οικογενειακά βιώματα. Τη σκυτάλη θα πάρουν οι χώρες του κόλπου με τη Ντόχα να αποτελεί τον επόμενο σταθμό. Στόχος, να περιοδεύσει σε τουλάχιστον δώδεκα χώρες μέσα σε χρονικό διάστημα 6 – 7 χρόνων από την πρώτη της παρουσίαση.
Και το καλύτερο; Όπως αποκάλυψε ο Γιώργος Πετρίδης έρχεται και ένα ντοκιμαντέρ που θα μας συγκινήσει! Με τίτλο «Από τη Σμύρνη στη Νέα Υόρκη σε 100 χρόνια», το ντοκιμαντέρ που θα κάνει πρεμιέρα σε φεστιβάλ ταινιών, συνδέεται άμεσα με την περιοδεύουσα έκθεση «Ελληνικές Κεφαλές» προβάλλοντας κάποιες απο τις εμβληματικές προτομές του – όπως της πρόσφυγα Σμυρνιάς γιαγιάς, υφαίνοντας τις οικογενειακές μαρτυρίες μέσα από 100 χρόνια ιστορίας και επιβίωσης.
Κείμενο Χαρά Αγριδιώτη Φωτό – Βίντεο Λίλη Μπουκουβάλα
Σχετικά με τον Γιώργο Πετρίδη
Γεννημένος στην Αθήνα το 1964, ο Γιώργος Πετρίδης ζει και εργάζεται σε Αθήνα και Νέα Υόρκη. Από την παιδική του ηλικία έχει μελετήσει εις βάθος την αρχαία ελληνική γλυπτική και τα έργα που επηρεάστηκαν από αυτήν: αρχαία ρωμαϊκή γλυπτική, γλύπτες της Αναγέννησης, όπως ο Donatello, ο Michelangelo, μεταγενέστεροι γλύπτες, όπως ο Rodin και ο Maillol και σύγχρονοι γλύπτες, όπως ο Ray και ο Bhabha. Τη δημιουργική του διαδικασία την έχει επινοήσει ο ίδιος, συνδυάζοντας αρχαία, αναγεννησιακή και υπερσύγχρονη τεχνολογία την οποία έχει προσαρμόσει στους δημιουργικούς του στόχους, προτιμώντας τα ανακυκλωμένα υλικά.
Ο Πετρίδης σταδιοδρόμησε αρχικά στη Wall Street της Νέας Υόρκης, όπου έφτασε μέχρι τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στην ομάδα συγχωνεύσεων και εξαγορών της Donaldson Lufkin & Jenrette. Ενώ ήταν ακόμα στη Wall Street, παρακολούθησε για πρώτη φορά μαθήματα τέχνης. Συνέχισε να σπουδάζει και να εργάζεται ως καλλιτέχνης με μερική απασχόληση για περισσότερα από 20 χρόνια, παρακολουθώντας μαθήματα σχεδίου, ζωγραφικής και γλυπτικής στη Νέα Υόρκη (New York Studio School και Art Students League) και στο Παρίσι (Académie de la Grande Chaumière). Οι μη καλλιτεχνικές σπουδές του περιλαμβάνουν πτυχίο από το Harvard College (1985) και δύο μεταπτυχιακά από το Stanford University (1993). Το 2018, αφιερώθηκε αποκλειστικά στην καλλιτεχνική δημιουργία.
About the Author
