Πόλεμος στη Μ.Ανατολή: Αποχωρούν από το MAGA ηχηρά ονόματα - NY Post vs Ευρωπαίων ηγετών μετά το "όχι" για τα Στενά του Ορμούζ -

Διεθνή: Αναταραχές στο εσωτερικό των MAGA Ρεπουμπλικάνων έχει επιφέρει η συμμετοχή ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν, με ηχηρά ονόματα να αποχωρούν ή να διαγράφονται το ένα μετά το άλλο.

Η αρχή έγινε με τη διαγραφή του δημοσιογράφου και παρουσιαστή Tucker Carlson από το MAGA, ο οποίος επίσημα είδε “την πόρτα εξόδου” από τον Πρόεδρο Donald Trump. Ο Carlson, που στήριξε προεκλογικά και μετεκλογικά – μέχρι πρότινος – τον Trump, άσκησε δριμύ κριτική για την στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ-Ισραήλ Epic Fury κατά του Ιράν, χαρακτηρίζοντάς την «απολύτως αηδιαστική και κακή». Ο παρουσιαστής και podcaster υποστήριξε ότι αυτός ο πόλεμος εξυπηρετεί τα ισραηλινά συμφέροντα και όχι την αμερικανική εθνική ασφάλεια.

Η απάντηση από τον πρόεδρο Trump δεν άργησε να έρθει, δηλώνοντας ότι ο Carlson «έχει χάσει τον δρόμο του» και «δεν είναι MAGA» κι ότι « το MAGA είναι η Αμερική Πρώτα και ο Carlson δεν είναι τίποτα από αυτά»!

Έχοντας τις ίδιες αντιρρήσεις για την πολεμική εμπλοκή των ΗΠΑ κατά του Ιράν, από το MAGA, αποχώρησαν ο Kevin Roberts (Πρόεδρος του Heritage Foundation), ο Steve Bannon, η Candace Owens.

Η πιο ηχηρή αποχώρηση είναι αυτή του Joe Kent (Διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας), ο οποίος υπέβαλε την παραίτησή του στις 17 Μαρτίου, δηλώνοντας ότι «δεν μπορεί με καθαρή συνείδηση» να υποστηρίξει τον πόλεμο με το Ιράν. Ο Kent, πρώην μέλος των Ειδικών Δυνάμεων και πιστός υποστηρικτής του Trump, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι παρασύρθηκε σε μια σύγκρουση λόγω πιέσεων από το Ισραήλ, παραβιάζοντας την υπόσχεση για τερματισμό των “ατέρμονων πολέμων”.

After much reflection, I have decided to resign from my position as Director of the National Counterterrorism Center, effective today.

I cannot in good conscience support the ongoing war in Iran. Iran posed no imminent threat to our nation, and it is clear that we started this… pic.twitter.com/prtu86DpEr
— Joe Kent (@joekent16jan19) March 17, 2026

NY Post vs Ευρωπαίων ηγετών

Σε πρόσφατο άρθρο, η New York Post, το οποίο αναδημοσίευσε στην πλατφόρμα “Truth Social” ο Πρόεδρος Trump, εξαπολύει πυρά κατά των Ευρωπαίων ηγετών, μετά το “όχι” για συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.

Η New York Post χρησιμοποιεί σχεδόν την ελληνική παροιμία “αν έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς”, γράφοντας “With friends like these: One real virtue of the Iran war is how it exposes once-hidden disloyalties”, τονίζοντας ότι η απόρριψη των συμμάχων των ΗΠΑ να βοηθήσουν στο άνοιγμα του Ορμούζ αποτελεί πράξη “δειλίας” και δείχνει “πόσο ανίσχυρες είναι”!

Αναλυτικότερα γράφει η NY Post:

“Ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα είναι η απόρριψη της έκκλησης του Trump για βοήθεια, έστω και συμβολική, για το άνοιγμα του Πορθμού του Ορμούζ από τους «συμμάχους» των ΗΠΑ.

Παρόλο που λίγο πετρέλαιο ή φυσικό αέριο ρέει από εκεί προς την Αμερική, και τα δύο είναι ζωτικής σημασίας για τις παγκόσμιες αγορές από τις οποίες εξαρτώνται οι Ευρωπαίοι και άλλοι που τώρα προσπαθούν να βρουν βράχους για να κρυφτούν από κάτω.

«Αυτός δεν είναι ο πόλεμος μας, δεν τον ξεκινήσαμε εμείς», λέει με νεύρα ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους.

«Ποτέ δεν είχε οραματιστεί να είναι μια αποστολή του ΝΑΤΟ», λέει με φλυαρία ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ.

Ο Trump δεν ζητά βοήθεια στον πόλεμο. Υπονοεί ότι οι χώρες που επωφελούνται από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που διέρχονται από το Πορθμό θα πρέπει να βοηθήσουν στην επαναφορά της ροής του.

Όπως πολλά από αυτά τα ίδια έθνη συμμετείχαν στην Επιχείρηση Ocean Shield του ΝΑΤΟ και στην Επιχείρηση Atalanta της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της πειρατείας στη Σομαλία πριν από μια ή δύο δεκαετίες – με τα ναυτικά της Ινδίας και της Κίνας να παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο.

Από την άλλη πλευρά, οι περισσότεροι από τους Ευρωπαίους «συμμάχους» μας έχουν αφήσει τα ναυτικά τους να συρρικνωθούν σχεδόν στο μηδέν από τότε, με τη Βρετανία του Στάρμερ ιδιαίτερα αξιολύπητη.

Τέτοια δειλία τώρα μας υπενθυμίζει πόσο ανίσχυρες έχουν γίνει αυτές οι χώρες.

Όπως ο Trump ξέσπασε στο Truth Social, φαίνεται ότι το ΝΑΤΟ έχει γίνει «μονόδρομος – Θα τους προστατεύσουμε, αλλά δεν θα κάνουν τίποτα για εμάς».

Ή ακόμα και για τους ίδιους – αφού τώρα κινδυνεύουν λόγω της ανοησίας τους που σχετίζεται με την κλιματική λατρεία: Η αποφυγή της εξόρυξης ορυκτών καυσίμων και ακόμη και το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων τους άφησαν εντελώς στο έλεος της ροής ξένου φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις τους (ειδικά οι αριστερές) είναι όλο και πιο αιχμάλωτες των ολοένα και πιο ισχυρών μουσουλμανικών εκλογικών συνασπισμών μετά από τεράστια κύματα μετανάστευσης και αποτυχημένες προσπάθειες κοινωνικής ολοκλήρωσης.

Η αποστολή έστω και μερικών πλοίων θα είχε σημασία, ενημερώνοντας το Ιράν ότι το τέχνασμα του δεν καταφέρνει να διχάσει τη Δύση.

Ο Trump λέει ότι ζήτησε βοήθεια από ορισμένες χώρες «όχι επειδή τις χρειαζόμαστε», αλλά για να δείξει ότι είχε δίκιο όταν προέβλεψε ότι «αν ποτέ τις χρειαστούμε, δεν θα είναι εκεί».

Όλα αυτά μας φέρνουν στο νου την παρατήρηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ μετά την ένταξή της Βρετανίας και της Γαλλίας στο Ισραήλ για την ανακατάληψη μιας άλλης βασικής πλωτής οδού, της Διώρυγας του Σουέζ, από την Αίγυπτο το 1956 — μόνο και μόνο για να τον χτυπήσει η Ουάσινγκτον: «Δεν θα τολμούσα ποτέ», αλλά «αν τολμούσα, σίγουρα δεν θα τολμούσα ποτέ να σταματήσω».

Η προσπάθεια του Trump να αποδυναμώσει πλήρως την Ισλαμική Δημοκρατία (η οποία είχε καταφέρει να συσσωρεύσει αρκετό εμπλουτισμένο ουράνιο για 11 πυρηνικές βόμβες) ήταν αναμενόμενη εδώ και πολύ καιρό”.

Μάλιστα στο εν λόγω άρθρο υπάρχει και δημοσκόπηση για το αν οι Ευρωπαίοι πρέπει να βοηθήσουν τις ΗΠΑ για τα Στενά του Ορμούζ: