Ελλάδα: Ενώπιον του ανακριτή οδηγήθηκε το πρωί της Τρίτης (24/03) ο γκαλερίστας και κοσμηματοπώλης Γιώργος Τσαγκαράκης.
Στον γκαλερίστα έχει ασκηθεί δίωξη για:
- Υπεξαίρεση αρχαίων και νεότερων μνημείων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, τελεσθείσα κατά επάγγελμα (κακούργημα)
- Παράβαση της υποχρέωσης δήλωσης μνημείου
- Διακεκριμένη περίπτωση κατασκευής-έκθεσης διακίνησης-διάθεσης-κατοχής έργων τέχνης με σκοπό παραπλάνησης, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας τελεσθείσα, κατ’ επάγγελμα και σε εμπορική κλίμακα, κατ΄ εξακολούθηση, (κακούργημα)
- Απάτη με ζημιά ιδιαίτερα μεγάλη, κατ’ εξακολούθηση (κακούργημα).Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το κατηγορητήριο από τα 321 έργα που κατασχέθηκαν από το Ελληνικό FBI έχει προκύψει ότι μόνο τα 7 είναι γνήσια.
Ο συνήγορος υπεράσπισης του Τσαγκαράκη προέβη σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους έξω από το Δικαστικό Μέγαρο, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο πελάτης του είναι “αθώος”.
«Ο κύριος Τσαγκαράκης είναι αθώος. Δεν έχει διαπράξει τα αδικήματα που του αποδίδονται. Θα πείσουμε την ανακρίτρια ότι αδίκως κρατείται…Κανένας ο οποίος δημοπρατεί ή εμπορεύεται έργα τέχνης δεν διαφημίζει αντικείμενα που είναι πλαστά γιατί αυτό θα σήμαινε αυτοκτονία».
Αναφορικά με το Ευαγγέλιο, ο ποινικολόγος δήλωσε ότι πρώτη φορά βλέπει η γνησιότητα ενός αντικειμένου να γίνεται από την τηλεόραση, αφήνοντας αιχμές για την καταγγελία προσώπου εις βάρος του πελάτη του. Επίσης είπε πως ο Τσαγκαράκης είχε επικοινωνήσει στις 19 Μαρτίου με την αρμόδια Εφορία Αρχαιοτήτων και προσπάθησε να κλείσει ραντεβού. Ήθελε να δείξει το Ευαγγέλιο για να ενημερωθεί αρμοδίως, αν υπάρχει πρόβλημα αλλά τον πρόλαβε η αστυνομία.
Γ. Οικονομόπουλος: «Πουλούσε έργο του Φασιανού που ήταν καταφανώς πλαστό – Ήμουν ο δικηγόρος του επί 35 χρόνια και γνωρίζω πολύ καλά»
Στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» μίλησε ο δικηγόρος & νομικός σύμβουλος Εθνικής Πινακοθήκης, Γιώργος Οικονομόπουλος αναφορικά με την υπόθεση.
«Εγώ δεν παρακολουθώ τηλεόραση, τα μεσημεριανά δελτία και λοιπά, αλλά ήμουν άρρωστος τη μέρα εκείνη, είχα πυρετό και παρακολουθούσα διάφορα θέματα στην τηλεόραση. Και είδα τον συγκεκριμένο γκαλερίστα να δημοπρατεί μεταξύ άλλων και έργο του Φασιανού του Μυταρά και του Τσαρούχη. Επειδή ασχολούμαι 39 χρόνια με τον αντικείμενο και ήμουν ο δικηγόρος του Φασιανού επί 35 χρόνια, γνώριζα πολύ καλά τη δουλειά του. Και διεπίστωσα ότι το έργο του ήταν καταφανώς πλαστό. Μάλιστα πήρα και τηλέφωνο. Το κατάλαβα διότι τόσο το έργο, το τεχνοτροπικό του ιδίωμα ήταν κατ’ απομίμηση του δικού του καλλιτεχνικού ιδιώματος και η υπογραφή του ήταν και αυτή καταφανώς πλαστή», είπε αρχικά.
Και συνέχισε ο κ. Οικονομόπουλος: «Σαφέστατα δεν το καταλαβαίνετε, γι’ αυτό ακριβώς και επωλείτο. Διότι είναι πάρα πολύ δύσκολο και μάλιστα από τηλεοράσεως να ανιχνευθεί η πλαστότητα. Εις επίρρωση τούτου, πήρα τηλέφωνο και την χήρα του ζωγράφου τη στιγμή εκείνη, την Μαρίζα Φασιανού, και της είπα να συντονιστεί και αυτή στο ίδιο κανάλι για να διαπιστώσει την πλαστότητα. Και την επιβεβαίωσε την πλαστότητα του έργου αυτού. Εν πάση περιπτώσει, πλαστά ήταν και άλλα. Το δημοπρατούσε για 4.500 ευρώ, νομίζω ότι το τελευταίο χτύπημα ήταν 3.400. Παρότρυνε τον υποψήφιο αγοραστή να προσφέρει 4.500 γιατί δεν μπορούσε, είπε, να το πουλήσει πιο κάτω, ήταν αξιόλογο έργο. Και ο αγοραστής δεν προσέφερε το ποσό αυτό και τελικά δεν πουλήθηκε το έργο. Το δημοπρατούσε ως γνήσιο έργο του Φασιανού, το οποίο έφερε τάχα την γνήσια υπογραφή του ζωγράφου. Το έργο λοιπόν ήταν καταφανώς πλαστό, και έφερε πλαστογραφημένη την υπογραφή του ζωγράφου, κατ’ απομίμηση της γνήσιας υπογραφής του».
Αναφορικά με την γνησιότητα των έργων και την αξία τους:
«Ένα γνήσιο έργο θα επωλείτο για 10.000 ευρώ. Το πωλούν στη μισή τιμή για να πουληθεί εύκολα. Ένα έργο αξίας 10.000, αν πουληθεί 10.000, θα υπάρξει και μία δυσκολία στην πώλησή του αφού όσο πιο ακριβό είναι το έργο λιγοστεύουν και οι αγοραστές. Αυτό έχει το προνόμιο το πλαστό. Ότι πωλείται σε ευκαιρία. Και οι άνθρωποι θέλγονται από την ευκαιρία. Νομίζουν ότι αγοράζουν ευκαιρία. Ευκαιρία όμως στην τέχνη δεν υπάρχει γιατί το γνήσιο έργο, θα βρει οπωσδήποτε αγοραστή. Διότι τα γνήσια έργα είναι numerus clausus, δηλαδή κλειστός αριθμός. Έχουν γίνει δύο, τρία, τρεις, τέσσερις χιλιάδες έργα από έναν καλλιτέχνη, και τα έργα αυτά έχουν εξαντληθεί. Είτε στη διάρκεια της ζωής του είτε και λίγο μετά θάνατον. Τις περισσότερες περιπτώσεις πλαστογραφίας τις αντιλαμβάνομαι από το τίμημα της αγοράς τους. Όταν δηλαδή ερχόντουσαν διάφοροι αγοραστές πλαστών έργων στο γραφείο μου και μου έλεγαν την τιμή, λόγου χάρη έναν Παρθένη, ο οποίος θα ήταν αξίας ως γνήσιος 100.000 ευρώ, αυτοί μου έλεγαν τον πήραν 35. Και τους έλεγα ότι είναι πλαστό και διαπορούσαν, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε έρευνα. Μετά κάναμε την έρευνα για να πιστοποιηθεί η πλαστότητα. Διαπορούσαν πώς το κατάλαβα. Διότι γνώριζα και γνωρίζω πολύ καλά ότι όταν κάποιος έχει έναν γνήσιο Παρθένη αξίας 100.000 ευρώ, θα επιδιώξει και θα εισπράξει την αξία του έργου που είναι 100.000 ευρώ».
«Έχει ποινική ευθύνη όποιος κατέχει πλαστό έργο με σκοπό τον δόλο και την παραπλάνηση»
Νομικά η γκαλερί θα κατηγορηθεί για κάτι;
Σύμφωνα με τον κ. Οικονομόπουλο, «Πρόσφατα, ψηφίστηκε ένας νόμος στη Βουλή, η ισχύς του οποίου άρχισε στις 30 Ιανουαρίου του ’26 – είναι ο νόμος 5271 του ’26 – και ο οποίος είναι πράγματι αυστηρός, θα έλεγα αδυσώπητος. Διότι πλέον δεν τιμωρεί μόνο τη χρηματοοικονομική ζημία ενός έργου τέχνης. Δεν τιμωρεί δηλαδή την αγορά του έργου, όταν κάποιος χάσει τα χρήματά του. Τιμωρεί και την απλή έκθεση, διακίνηση, διάθεση, κατοχή, αποδοχή της κατοχής του έργου τέχνης. Δηλαδή ο κάτοχος πλέον, εκ μόνο του λόγου ότι κατέχει πλαστό έργο, και αυτός το κάνει με σκοπό παραπλάνησης, πλέον διώκεται. Έχω ακούσει πολλές αβασιμότητες. Από τη στιγμή που κάποιος κατέχει πλαστό έργο τέχνης και προκύπτει ότι έχει σκοπό παραπλάνησης, και ο σκοπός παραπλάνησης είναι υπερχειλής, δηλαδή εδώ αρκεί και ο ενδεχόμενος δόλος, δηλαδή θεωρεί ότι είναι ενδεχόμενο να είναι πλαστό και το αποδέχεται, αυτός που κατέχει το πλαστό έργο πλέον έχει ποινική ευθύνη»,
»Πηγαίνει για πλημμέλημα και αν υπάρχουν επιβαρυντικές περιστάσεις, αν δηλαδή το κάνει κατ’ επάγγελμα, σε εμπορική κλίμακα, για κακούργημα. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε 320 έργα. Λοιπόν, 320 έργα σημαίνει ότι η πράξη έχει τελεστεί σε εμπορική κλίμακα. Τέλεσε το αδίκημα κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια και μάλιστα μέσα στο πλαίσιο της άσκησης του επαγγέλματός του. Διότι δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο συγκεκριμένος είναι έμπορος. Είναι η δουλειά του. Πάρα πολλοί ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος αυτός τα είχε στα χέρια του και δεν γνώριζε. Είναι σαν να μου λέτε ότι πάτε σε ένα κοσμηματοπωλείο των Αθηνών, επιλέγετε και αγοράζετε ένα κόσμημα, ένα δαχτυλίδι, και τελικά αυτό είναι τσίγκος. Είναι δυνατόν να ισχυριστεί κάποιος ότι ο κοσμηματοπώλης δεν γνώριζε ότι είναι τσίγκος;».
Για το Ευαγγέλιο: «το Ευαγγέλιο είναι μνημείο. Και επομένως ως μνημείο υπάγεται στις διατάξεις του νόμου 4858 του ’21, και έχει ειδικό καθεστώς. Δεν είναι σύγχρονα έργα τέχνης όπως σας ανέφερα προηγουμένως. Είναι μνημείο και έχει ειδική προστασία εμπίπτει στο άρθρο 20 παράγραφος Β του νόμου περί πολιτιστικής κληρονομιάς. Είναι δηλαδή μνημείο μετά το 1453 και έως το 1830. Και έχει ειδική προστασία. Η διαπίστωση ενός έργου τέχνης γίνεται από Ιστορικούς της Τέχνης με μία συγκεκριμένη μεθοδολογία. Δεν έχει καμία σχέση με τη διαπίστωση της πλαστότητας ενός νομίσματος. Η μεθοδολογία που ακολουθείται εκεί και ο κώδικας και το πρωτόκολλο είναι εντελώς διαφορετικό. Το έργο τέχνης έχει άλλο πρωτόκολλο. Γίνεται η ανίχνευσή του από Ιστορικό της Τέχνης, με ιστορική τεχνοτροπική ανάλυση, με σύγκριση με άλλα έργα, και με φυσικοχημική έρευνα πάνω σ’ αυτό. Εδώ τα συγκεκριμένα έργα ήταν εξόχως πλαστά».
Ο Σταύρος Μπαλάσκας, αναλυτής αστυνομικών υποθέσεων προσέθεσε για τον εν λόγω γκαλερίστα: «Απατεώνας; Αλαζόνας; Το χρήμα; Η λάμψη; Η τηλεόραση; Ξέφυγε; Η ουσία είναι ότι αυτός ο άνθρωπος πλέον κατηγορείται για κακουργηματικές διατάξεις του ποινικού κώδικα και πλέον το όνομά του δεν υπάρχει, έγινε φύλλο και φτερό. Και δεν είναι μόνο αυτά. Υπάρχει βροχή με καταγγελίες ιδιαιτέρως στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, μία γυναίκα είπε για έναν σταυρό, η κυρία Νταϊφά ένα εξέχον μέλος της ελληνικής κοινωνίας μίλησε για κλεμμένα. Μιλάμε ότι ο άνθρωπος πλέον κατηγορείται ακόμα και για το ότι κατείχε κλεμμένα είδη στα χέρια του και αυτό είναι και αυτό μια σοβαρή παράβαση. Μιλάμε ότι τελικά αποδεικνύεται ότι αυτός ο κύριος ήταν λαμόγιο».
Με πληροφορίες από MEGATV
About the Author
1 thought on “Στον ανακριτή ο Τσαγκαράκης – Το κατηγορητήριο – “Αθώος” δηλώνει ο δικηγόρος του Μ. Δημητρακόπουλος”
Comments are closed.