Σε εξέλιξη βρίσκεται η προ ημερησίας συζήτηση για τα εξοπλιστικά σε επίπεδο αρχηγών στη Βουλή.Η συζήτηση πραγματοποιείται, κατόπιν αιτήματος του πρωθυπουργού, σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού της Βουλής, με αντικείμενο την ενημέρωση του Σώματος.
Παρακολουθείστε LIVE τη συζήτηση
Ακολουθούν οι μέχρι τώρα τοποθετήσεις πολιτικών αρχηγών
Κ.Μητσοτάκης – Νέα Δημοκρατία
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Πρωθυπουργού
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «το τίμημα της ελευθερίας είναι η διαρκής επαγρύπνηση», έλεγε προ δύο αιώνων ο Αμερικανός Πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον. Τίμημα το οποίο η πατρίδα μας καταβάλλει σήμερα, με ευθύνη και με συνέπεια, αναγνωρίζοντας πως δεν μπορεί να υπάρχει καμία προκοπή χωρίς ασφάλεια.
Απόδειξη γι’ αυτό είναι και το αντικείμενο της σημερινής μας συνεδρίασης, που δεν είναι άλλο από τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό των αμυντικών δαπανών. Θα έλεγα ότι είναι ένα συνολικό σχέδιο, το οποίο αφορά, κατά την άποψή μας, στον πιο δραστικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων στη σύγχρονη ιστορία του τόπου.
Όταν, εξάλλου, μιλάμε για πόρους που αφορούν στην Εθνική Άμυνα, δεν εννοούμε, προφανώς, μόνο τις δαπάνες, μόνο τις επενδύσεις για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, όσο πρωτίστως την πάγια, τη σταθερή επένδυση της πατρίδας μας να μένει ισχυρή, σταθερή, ανεξάρτητη, σε έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει με απρόβλεπτους ρυθμούς. Αναφερόμαστε, συνεπώς, σε μια πολιτική η οποία συνδέεται και η οποία αλληλεπιδρά με όλο το φάσμα των συλλογικών μας συμφερόντων.
Γιατί, σε ένα πρώτο επίπεδο, η σημασία των ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Χάρη σε αυτές -για να είμαι πιο ακριβής, χάρη και σε αυτές- η χώρα μας απέτρεψε κινδύνους, όπως οι μεταναστευτικές ροές στον Έβρο, υπερασπίστηκε τα δίκαιά της σε κάθε κρίση που εκδηλώθηκε στο Αιγαίο, ενώ ήδη διαθέτει στρατηγικές συμφωνίες με κράτη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, συμμαχίες οι οποίες παρέχουν εγγυήσεις ασφάλειας σε ένα ανασφαλές διεθνές περιβάλλον.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο, προφανώς και η άμυνα αναδεικνύεται και σε έναν πυλώνα ευημερίας. Γιατί χωρίς τη δική της ασφάλεια δεν υπάρχουν ούτε οι προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί η οικονομία, ούτε και οι προϋποθέσεις για να σφυρηλατηθεί η κοινωνική συνοχή.
Ενώ, σε ένα τρίτο επίπεδο, η προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας δεν μπορεί -και θα επιμείνουμε σε αυτό- να χρηματοδοτείται παρά μόνο από ανθεκτικά δημόσια ταμεία. Κάτι που σημαίνει ότι με τη σειρά της η δημοσιονομική ευρωστία γίνεται καθοριστικός μοχλός και επιτελεί καθοριστικό ρόλο για μια αποτελεσματική εθνική θωράκιση.
Με άλλα λόγια, εάν δεν υπάρχει προστασία από εξωτερικές απειλές, δεν υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη, επενδύσεις, τουρισμός, καινοτομία. Τα πάντα απαιτούν ένα σταθερό και ένα ασφαλές περιβάλλον. Ποιος, άλλωστε, θα τοποθετούσε τα κεφάλαιά του σε μια χώρα η οποία έχει αφύλακτα τα σύνορά της; Και ποιος θα πάρει το ρίσκο να επιχειρήσει σε ένα κράτος του οποίου η κυριαρχία δεν είναι άτρωτη;
Από την άλλη πλευρά, πώς είναι δυνατόν όλα αυτά να εδραιώνονται χωρίς μια ισχυρή οικονομία; Το παλαιότερο δίλημμα, λοιπόν, το οποίο το ακούγαμε συχνά κυρίως από την αριστερά, «κανόνια ή βούτυρο», αποδεικνύεται ένα δίλημμα το οποίο είναι σαθρό αλλά και επικίνδυνο, ιδίως σήμερα.
Σε μια πραγματικότητα όπου ο παγκόσμιος χάρτης των γεωπολιτικών συμφερόντων αναδιατάσσεται, συχνά με τρόπο δραματικό, με πολέμους οι οποίοι πλέον αμφισβητούν σύνορα και διεθνές δίκαιο, με δασμούς -αναμένουμε σήμερα, εξάλλου, τις εξαγγελίες του Αμερικανού Προέδρου, αλλά σίγουρα μπαίνουμε πια σε ένα περιβάλλον όπου οι δασμοί ενδέχεται να απειλούν συνολικά τις παγκόσμιες διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Και βέβαια, σε έναν κόσμο στον οποίο η τεχνολογία γίνεται όπλο παρέμβασης, όχι μόνο για να πληγεί η εξωτερική ασφάλεια κρατών αλλά και να διαταραχθεί, συχνά, η εσωτερική ισορροπία των κοινωνιών.
Στην Ευρώπη η συνεχιζόμενη κρίση, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, δοκιμάζει όλη την αρχιτεκτονική ασφάλειας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Παράλληλα, στη Μέση Ανατολή η αστάθεια εντείνεται καθώς, δυστυχώς, τις εύθραυστες εκεχειρίες τις διαδέχεται ξανά η ωμή βία, προκαλώντας νέες ανθρωπιστικές κρίσεις και πυροδοτώντας και πάλι τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Ενώ αυτό το επικίνδυνο παζλ το συμπληρώνει πρόσφατα και η αβεβαιότητα της Συρίας, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την περιοχή.
Και αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιφερειακές εξάρσεις. Έχουμε να κάνουμε με κομμάτια ενός δυσεπίλυτου γρίφου που αφορά ευρύτερες μετατοπίσεις ισχύος, όχι μόνο γεωπολιτικής και στρατιωτικής, αλλά και οικονομικής και τεχνολογικής, με εξελίξεις που μεταβάλλουν τις διεθνείς σχέσεις και επαναξιολογούν παραδοσιακές συμμαχίες.
Συνεπώς, και οι στρατηγικές επιλογές της πατρίδας μας, με αυτά τα νέα δεδομένα, καθίστανται απολύτως κρίσιμες. Πολύ περισσότερο όταν, από τη μία πλευρά, η αμυντική αντίληψη της νέας ηγεσίας των ΗΠΑ φαίνεται να διαφοροποιείται σε σχέση με τον ρόλο του ΝΑΤΟ. Και από την άλλη, όταν οι οικονομικοί σχεδιασμοί της υπερδύναμης φαίνεται να αποκλίνουν από ένα πλαίσιο ελεύθερων συναλλαγών που ίσχυαν ως τώρα.
Έτσι, από την Αρκτική έως τον Ινδο-ειρηνικό οι ισορροπίες διαφοροποιούνται, κάτι που συνεπάγεται και νέες προκλήσεις για όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για χώρες όπως η δική μας, μικρές, ίσως, σε έκταση και πληθυσμό, όμως, μεγάλες σε σημασία και δυναμισμό.
Γι’ αυτό και θα το ξαναπώ: Οι επενδύσεις στις αμυντικές μας δυνατότητες είναι επενδύσεις στην κυριαρχία μας, επενδύσεις που αφορούν την προστασία της εθνικής αξιοπρέπειας.
Ταυτόχρονα, όμως, είναι και πρωτοβουλίες που ισχυροποιούν την ελληνική διπλωματία, ενδυναμώνοντας τον ρόλο της πατρίδας μας σε πολλά και παράλληλα πεδία: από την παγκόσμια πρόκληση του μεταναστευτικού μέχρι τους νέους συσχετισμούς που διαμορφώνονται στους ενεργειακούς δρόμους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με βάση τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά καλείται να επαναπροσδιορίσει την θέση της στον χάρτη των διεθνών συμφερόντων και των παγκόσμιων γεωπολιτικών ισορροπιών.
Η Ελλάδα εδώ και καιρό, και εγώ προσωπικά, έχει μιλήσει για το ζήτημα της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην αρχή ήμασταν λίγοι αυτοί που υπερασπιζόμασταν αυτή τη θέση. Όμως, αντιλαμβανόμενοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και τις σημαντικές αλλαγές στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη, αποφάσισαν να κάνουν σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Προς μια κατεύθυνση η οποία όχι απλά ενισχύει τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης αλλά είναι και απολύτως συντονισμένη με πάγιες ελληνικές θέσεις, οι οποίες καλύπτονται απόλυτα από τις τελευταίες αποφάσεις για την άμυνα του πρόσφατου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Πολλοί θεωρούσαν, θέλω να θυμίσω, αυτές τις εξελίξεις ως ανέφικτες.
Όμως, καταφέραμε με μεθοδική δουλειά να πετύχουμε ευρωπαϊκές αποφάσεις που είναι προς όφελος των εθνικών συμφερόντων. Η πιο σημαντική, ίσως, αφορά την ενεργοποίηση για την επόμενη τετραετία της λεγόμενης ρήτρας διαφυγής, ενός εργαλείου, δηλαδή, που δίνει στην Ελληνική Κυβέρνηση πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο να ενισχύσει τις επενδύσεις στην άμυνα, πρόσθετες επενδύσεις οι οποίες δεν θα συνυπολογίζονται στις «οροφές» δαπανών, όπως αυτές προσδιορίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δίνει στη χώρα μας έναν πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο έτσι ώστε να μπορέσει απρόσκοπτα να υλοποιήσει το πρόγραμμα για το οποίο θα μιλήσουμε στη συνέχεια.
Θέλω, όμως, να πω και κάτι ακόμα: ανεξαρτήτως των δημοσιονομικών δυνατοτήτων που η Ελληνική Κυβέρνηση έχει ως αποτέλεσμα της ρήτρας διαφυγής, αυτή η δημοσιονομική ευελιξία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει και δεν θα γίνει αφορμή για υπερβολές. Όχι μόνο γιατί οι αγορές μας παρακολουθούν και μας κρίνουν, αλλά και διότι οι επιδόσεις της οικονομίας συνολικά αποτελούν από μόνες τους σημαντικούς παράγοντες ασφάλειας και σταθερότητας.
Στη σωστή κατεύθυνση επίσης κινείται και το Ταμείο SAFE, ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ένα χρηματοδοτικό εργαλείο το οποίο επιτρέπει στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αυξήσουν τις επενδύσεις τους στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Θέλω να τονίσω ότι το Ταμείο SAFE αφορά δάνεια τα οποία μπορούν να δοθούν στα κράτη μέλη με προνομιακούς όρους. Δεν αφορά, ουσιαστικά, επιδοτήσεις. Δεν είναι δηλαδή ένα Ταμείο το οποίο έχει αντίστοιχα χαρακτηριστικά με το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Η άποψη της Ελληνικής Κυβέρνησης είναι ότι κάποια στιγμή η Ευρώπη θα πρέπει να συζητήσει και τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ταμείου, το οποίο θα μπορεί να είναι εστιασμένο, με ευρωπαϊκούς πόρους, στη χρηματοδότηση έργων κοινής ευρωπαϊκής ωφέλειας, όπως, παραδείγματος χάρη, η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής ασπίδας που θα καλύπτει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς πόρους που θα διατεθούν στη συνέχεια στα κράτη μέλη με τη μορφή επιδοτήσεων και όχι με τη μορφή δανείων. Δεν είμαστε, όμως, εκεί ακόμα.
Έχουμε κάνει, όμως, ένα σημαντικό βήμα. Και το σχέδιο ReArm, το οποίο ήρθε προς ψήφιση στο Ευρωκοινοβούλιο, θέλω να τονίσω ότι ψηφίστηκε από τους Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, καταψηφίστηκε όμως από τον ΣΥΡΙΖΑ, από το Κομμουνιστικό Κόμμα -καμία έκπληξη εδώ-, από την Πλεύση Ελευθερίας, ενώ οι «υπερπατριώτες» της Ελληνικής Λύσης, της Νίκης, και της Φωνής Λογικής προτίμησαν να απέχουν.
Ας βγάλει, λοιπόν, ο καθένας τα συμπεράσματά του για το ποιοι είναι οι πατριώτες στην πράξη και ποιοι οι πατριώτες στα λόγια.
Δεν θα μιλήσω αναλυτικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για την αντίληψή μας για την άμυνα και για τα όσα πετύχαμε αυτά τα σχεδόν έξι χρόνια που μας έχει εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός.
Οφείλω όμως να επισημάνω ότι τον Ιούλιο του 2019, όταν για πρώτη φορά οι Έλληνες πολίτες μας εμπιστεύθηκαν, παραλάβαμε μία κατάσταση στις Ένοπλες Δυνάμεις άκρως προβληματική ως αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό μίας αποεπένδυσης, η οποία, προφανώς, συνόδευσε τις συνολικές επιδόσεις της οικονομίας, τα χρόνια της κρίσης. Έπρεπε, λοιπόν, να κινηθούμε με πολύ γρήγορους ρυθμούς και το πράξαμε.
Σήμερα η εικόνα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν έχει καμία σχέση με αυτή την οποία παραλάβαμε το 2019: 24 καινούργια μαχητικά Rafale, με τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Τρεις νέες φρεγάτες Belh@rra, που θα αποτελούν τα πιο σύγχρονα πλοία που θα πλέουν στην Ανατολική Μεσόγειο, η πρώτη, η φρεγάτα «Κίμων» θα παραληφθεί από το Πολεμικό Ναυτικό εντός του 2025. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη Heron, υπερσύγχρονα ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού πολέμου Romeo, νέες τορπίλες οι οποίες εξοπλίζουν πλέον τα υποβρύχιά μας.
Όμως, και μία συνολική προσπάθεια, κυρίες και κύριοι, που νομίζω ότι έχει ξεχωριστή σημασία, να επενδύσουμε στην υποστήριξη οπλικών συστημάτων, για τα οποία ο Έλληνας φορολογούμενος είχε δαπανήσει δισεκατομμύρια, πλην, όμως, κάποιοι στο παρελθόν δεν είχαν προνοήσει ώστε να υπάρξουν πόροι για τις απαραίτητες συμβάσεις υποστήριξης αυτών των οπλικών συστημάτων, τα λεγόμενα «follow on support». Και εκεί κάναμε μαζί με τον Υπουργό, και τον νυν και τον προκάτοχό του, μία μεγάλη προσπάθεια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να διορθώσουμε αστοχίες του παρελθόντος.
Με αποτέλεσμα, σήμερα, να έχουμε, για παράδειγμα, έναν επιχειρησιακό στόλο μεταγωγικών αεροσκαφών C-13 και C-27, δεν θέλω να αναφερθώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία στην κατάσταση την οποία παραλάβαμε τον Ιούλιο του 2019. Το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 σε Viper, ένα πρόγραμμα το οποίο είχε υπογραφεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, ουσιαστικά καρκινοβατούσε, και με σημαντικές παρεμβάσεις οι οποίες έγιναν στην ελληνική αμυντική βιομηχανία, «τρέχει» πια με πολύ ικανοποιητικούς ρυθμούς και είμαστε αρκετά σίγουροι ότι θα ολοκληρωθεί εντός των συμφωνημένων χρονοδιαγραμμάτων.
Έχουμε πια μία στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ ως προς την εκπαίδευση των Ικάρων μας, με το Κέντρο της Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα όχι απλά να λειτουργεί για να καλύψει τις ανάγκες της Ελληνικής Αεροπορίας, αλλά ταυτόχρονα να είναι σε θέση και να εκπαιδεύει και πιλότους από άλλες Αεροπορίες, όπως ακριβώς είχε σχεδιαστεί.
Και βέβαια, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στη φροντίδα, στη μέριμνα την οποία δείξαμε για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια είδαν αυξήσεις στον μισθό και στα επιδόματά τους. Παρουσιάστηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας όχι το νέο μισθολόγιο μόνο των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά μια διαφορετική φιλοσοφία για το πώς από εδώ και στο εξής θα διαχωρίσουμε το βαθμολόγιο από το μισθολόγιο και θα μπορέσουμε να αμείβουμε τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων με έναν τέτοιο τρόπο που να αντιστοιχεί στις υπηρεσίες που προσφέρουν στην πατρίδα. Αλλά ταυτόχρονα το μισθολόγιο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων να είναι αρκετό για να μπορούμε να προσελκύσουμε νέα παιδιά στις παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων, στις στρατιωτικές σχολές. Για τον απλούστατο λόγο ότι είχαμε ένα αντικειμενικό πρόβλημα σήμερα ως προς το ενδιαφέρον των 18χρονων να οραματιστούν μια καριέρα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που οι ανακοινώσεις αυτές έγιναν τώρα, ώστε να μπορούμε να προφτάσουμε και τις δηλώσεις οι οποίες θα γίνουν στα μηχανογραφικά, και όχι όπως γίνεται συνήθως, στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης.
Και βέβαια, θέλω να τονίσω ότι αυτές οι αυξήσεις, οι οποίες είναι ήδη συμφωνημένες, δίνονται ουσιαστικά σε τρεις διαφορετικές φάσεις: τα 30 ευρώ τα οποία ενσωματώθηκαν ήδη από την αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου, από χθες δηλαδή, τα 100 ευρώ τα οποία αφορούν όχι μόνο τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας, τα οποία θα δοθούν την 1η Ιουλίου, και προφανώς, οι συμφωνημένες αυξήσεις που ουσιαστικά αφορούν την περίοδο από το 2026 και μετά για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες έχουν ήδη ανακοινωθεί.
Και σε όσους εξέφρασαν, θα έλεγα, και έναν δικαιολογημένο προβληματισμό για το τι συμβαίνει με τα Σώματα Ασφαλείας, πέραν των αυξήσεων που έχουμε ήδη ανακοινώσει, θέλω να επαναλάβω ότι αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει τη διαχρονική μας στήριξη, όχι μόνο στα Σώματα Ασφαλείας, στην κοινωνία συνολικά αλλά και σε κάθε ξεχωριστή κατηγορία. Κάτι το οποίο θα φανεί μετά βεβαιότητας και στις οικονομικές επιλογές που θα αναπτύξουμε στην επόμενη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Όμως, ένα είναι βέβαιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: θα παραμείνουμε υπεύθυνοι και δεν πρόκειται αυτή η κυβέρνηση σε καμία περίπτωση να υποταχθεί σε ένα καταστροφικό σπιράλ παροχολογίας. Η δημοσιονομική υπευθυνότητα και σοβαρότητα είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε όλες τις πολιτικές μας. Και αυτή η δημοσιονομική υπευθυνότητα σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να τεθεί σε αμφισβήτηση.
Έχουμε αποδείξει, πιστεύω, ότι όταν η οικονομία πηγαίνει καλύτερα από αυτό το οποίο κι εμείς περιμένουμε, έχουμε τρόπο να επιστρέφουμε αυτό το πλεόνασμα της ανάπτυξης πίσω σε κοινωνικές ομάδες, ανάλογα με τις προτεραιότητες που θέτουμε. Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα. Θα το κάνουμε, όμως, στη σωστή ώρα και με την υπευθυνότητα που πάντα μας διακρίνει.
Έρχομαι τώρα, κυρίες και κύριοι, στην παρουσίαση, σε αδρές γραμμές, του μακροπρόθεσμου προγραμματισμού των αμυντικών εξοπλισμών. Νομίζω ότι είναι απολύτως σαφές γιατί η χώρα μας χρειάζεται ένα τέτοιο μακροχρόνιο σχέδιο, το οποίο θα δίνει ορατότητα όχι μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και στη αμυντική βιομηχανία, έτσι ώστε να μπορούμε να κάνουμε έναν προγραμματισμό με ορίζοντα τις ανάγκες του σήμερα αλλά επιχειρώντας να προβλέψουμε και ποιες θα είναι και οι ανάγκες και οι δυνατότητες του αύριο.
Επιτρέψτε μου εδώ να μιλήσω για μία διαφορετική φιλοσοφία, πια, στον τρόπο με τον οποίο εγκρίνουμε τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η αλήθεια είναι -το έχω συζητήσει εκτενώς με τον Υπουργό- ότι στο παρελθόν πολύ συχνά βάζαμε το κάρο μπροστά από το άλογο.
Τι σημαίνει αυτό; Ερχόμασταν στη Βουλή παίρνοντας τις, θα έλεγα, επιθυμίες των Ενόπλων Δυνάμεων, εγκρίναμε σωρηδόν εξοπλιστικά προγράμματα, όταν αθροίζαμε το κόστος αυτών των εξοπλιστικών προγραμμάτων διαπιστώναμε ότι όλα αυτά δεν μπορούσαν, ουσιαστικά, να υλοποιηθούν, και το αποτέλεσμα ήταν ότι ουσιαστικά είχαμε ένα τυπικό σχεδιασμό στα χαρτιά, ο οποίος ξεπερνούσε κατά πολύ, όμως, τις πραγματικές δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας.
Τώρα κάνουμε κάτι διαφορετικό. Ο Υπουργός Άμυνας γνωρίζει ότι για την περίοδο του προγράμματος έχει στη διάθεσή του 25 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα σημαντικότατο ποσό μέσα στο οποίο πρέπει με τη σειρά του να προτεραιοποιήσει και να χωρέσει εκείνες τις επιλογές οι οποίες πραγματικά είναι κρίσιμες και απαραίτητες, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις εισηγήσεις των Γενικών Επιτελείων. Και στη συνέχεια να έρθει στη Βουλή, να πάει στην Επιτροπή Εξοπλισμών, ώστε αυτά να εγκριθούν και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Ποια είναι, λοιπόν, η φιλοσοφία αυτού του νέου προγράμματος για το οποίο ο Υπουργός θα μιλήσει πολύ πιο αναλυτικά, προφανώς γιατί αφορά και σε διαβαθμισμένες πληροφορίες. Εγώ θέλω σήμερα να περιγράψω και να επιχειρήσω μαζί σας να συμφωνήσουμε στη βασική του φιλοσοφία.
Η βασική του φιλοσοφία, λοιπόν, έχει πρώτα και πάνω απ’ όλα να κάνει με την ενσωμάτωση των νέων αμυντικών τεχνολογιών και του τρόπου με τον οποίο ουσιαστικά βλέπουμε στην πράξη ότι αλλάζει το θέατρο των επιχειρήσεων. Από την Ουκρανία μέχρι αυτά τα οποία συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή, έχουμε πια να κάνουμε με έναν διαφορετικό πόλεμο από αυτόν τον οποίο γνωρίζαμε τουλάχιστον, ή αυτόν τον οποίο, ενδεχομένως, οι Ένοπλές μας Δυνάμεις ήταν έτοιμες να διεξάγουν. Μη επανδρωμένα οχήματα, περιπλανώμενα πυρομαχικά, drone και anti-drone μέθοδοι πολέμου, συστηματικότατη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, έμφαση στην κυβερνοάμυνα αλλά και στην κυβερνοεπίθεση, όλες αυτές είναι τεχνολογίες οι οποίες πια πρέπει να ενσωματωθούν στον μακροχρόνιο σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Διότι πια δεν αρκεί μόνο να εστιαζόμαστε στις ακριβές πλατφόρμες, στις φρεγάτες Belh@rra, στα 20+20 F-35 τα οποία η χώρα μας θα αποκτήσει. Αυτά είναι πολύ σημαντικά και δαπανηρά οπλικά συστήματα, πρέπει να συνοδεύονται, όμως, από επενδύσεις οι οποίες θα συμπληρώνουν αυτές τις μεγάλες πλατφόρμες με νέα, ευέλικτα οπλικά συστήματα, τα οποία μπορούν διαρκώς να προσαρμόζονται, να αναβαθμίζονται και να βελτιώνονται.
Αυτό, εξάλλου, μας έχει δείξει και η εμπειρία του πολέμου στην Ουκρανία, την οποία -όχι μόνο εμείς- μελετάμε και φροντίζουμε να ενσωματώσουμε σε κάθε επιλογή μας. Κατά συνέπεια, η τεχνολογική υπεροχή είναι αναμφισβήτητα ένα σημαντικό συστατικό των προτάσεων για τις οποίες σήμερα συζητούμε.
Η δεύτερη σημαντική παράμετρος, η οποία πια σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αγνοηθεί, είναι η εγχώρια προστιθέμενη αξία. Η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν η χώρα μας έχει δαπανήσει δεκάδες δισεκατομμύρια σε πανάκριβα οπλικά συστήματα, χωρίς να μπορέσει ουσιαστικά να «χτίσει» και να εισπράξει από αυτές τις προμήθειες το αντισταθμιστικό όφελος για να μπορέσει να «χτίσει» μια εύρωστη, μία δυναμική εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Θα έλεγα το αντίθετο μάλιστα, επειδή τα αντισταθμιστικά είναι ταυτισμένα στη συνείδηση της κοινής γνώμης με άλλου είδους παροχές -αποτελούν από τη φύση τους και έναν απαρχαιωμένο όρο- σήμερα πρέπει να μιλάμε για ελληνική προστιθέμενη αξία. Για τη συμμετοχή, δηλαδή, της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε όλα τα προγράμματα τα οποία το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα δρομολογήσει τα επόμενα χρόνια.
Αυτός πια είναι ένας απαράβατος όρος προκειμένου να μπορούμε να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε μεγάλη αμυντική επένδυση.
Πάρτε για παράδειγμα το πιο εμβληματικό ίσως από τα έργα τα οποία δρομολογεί το Υπουργείο, που δεν είναι άλλο από αυτό το οποίο έχουμε ονομάσει «Ασπίδα του Αχιλλέα». Τι είναι αυτό; Ένας θόλος ουσιαστικά, ο οποίος συνδυάζει τα υφιστάμενα υπάρχοντα μέσα αεράμυνας με νέες δυνατότητες, που θα μπορεί να μας προστατεύει σε πέντε επίπεδα: αντιπυραυλικά -αντιβαλλιστικά δηλαδή-, αντιαεροπορικά, αντιπλοϊκά, ανθυποβρυχιακά, αλλά και anti-drone. Αυτό το σημαντικότατο έργο, που αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη επένδυση την οποία θα κάνουμε τα επόμενα χρόνια, είναι απαραίτητο να μπορεί να συμπεριλαμβάνει και εγχώρια προστιθέμενη αξία.
Υπάρχουν σήμερα ελληνικές βιομηχανίες, ελληνικές εταιρείες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να παίξουν αυτό τον ρόλο, αρκεί να μπορέσουμε να τους δώσουμε αυτή τη δυνατότητα. Δεν αναφέρομαι μόνο στις κρατικές εταιρείες, στην ΕΑΒ και στα ΕΑΣ, αλλά και σε πολλές εταιρείες του ιδιωτικού τομέα οι οποίες αναπτύσσονται με ταχύτητα, διαβλέποντας το κενό στην ευρωπαϊκή αγορά και την ανάγκη να μπορούμε να παρέχουμε σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις που δεν θα καλύπτουν μόνο τις ανάγκες της πατρίδας μας, αλλά θα μπορούν, ενδεχομένως, να εξαχθούν και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Η Ευρώπη σήμερα -πρέπει να το αντιληφθούμε- έχει ένα μεγάλο παραγωγικό κενό όσον αφορά στην άμυνα. Αν, παραδείγματος χάρη, θέλουμε να μιλήσουμε για αντιπυραυλική προστασία, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που διαθέτει αμερικανικά συστήματα Patriot, αλλά αν θέλουμε να πάμε να αγοράσουμε νέα συστήματα Patriot, πιστεύω -θα με διορθώσει ο Υπουργός- ότι θα χρειαστούμε τέσσερα με πέντε χρόνια για να μπορέσουμε να προμηθευτούμε ένα τέτοιο σύστημα, πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει η παραγωγική δυνατότητα. Οι ευρωπαϊκές δυνατότητες είναι περιορισμένες, το Ισραήλ είναι μία χώρα με την οποία έχουμε μία στρατηγική συμμαχία και ενδεχομένως μπορεί πιο γρήγορα να μας παρέχει τέτοιες δυνατότητες.
Αν, όμως, τα συστήματα αυτά κατασκευάζονται και στην Ελλάδα, αυτό μας δίνει άλλες δυνατότητες να μπορούν οι ελληνικές εταιρείες να διεκδικήσουν τέτοιου είδους προμήθειες και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μιλάμε, λοιπόν, για μία τελείως διαφορετική φιλοσοφία στον τρόπο με τον οποίον θέλουμε να αναπτύξουμε την ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Και βέβαια, θέλω να συγχαρώ το Υπουργείο για το γεγονός ότι μέσα από το ΕΛΚΑΚ, το Ελληνικό Κέντρο Ανάπτυξης και Καινοτομίας, ήδη γίνονται κάποια σημαντικά πρώτα βήματα για το πώς θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε το οικοσύστημα των νεοφυών επιχειρήσεων γύρω από την άμυνα.
Διότι σήμερα, όπως σας είπα, δεν είναι μόνο οι μεγάλες αμυντικές βιομηχανίες αυτού του κόσμου που πρωταγωνιστούν σε αυτό το νέο θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων και στις προμήθειες που χρειάζονται για να καλύψουν τις ανάγκες των κρατών μελών. Πολλές νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να παίξουν αυτό τον ρόλο, αξιοποιώντας ειδικά την τεχνητή νοημοσύνη, για να παρέχουν τέτοιου είδους φτηνές λύσεις σε χώρες οι οποίες θα είναι διατεθειμένες να μπορέσουν να συνάψουν τέτοια συμβόλαια.
Το anti-drone σύστημα «Κένταυρος», το οποίο ήδη έχει τοποθετηθεί σε ελληνικά πλοία, είναι ακριβώς ένα τέτοιο παράδειγμα του τι μπορούμε να πετύχουμε στην πατρίδα μας, τι μπορούν να πετύχουν οι Έλληνες μηχανικοί, οι Έλληνες επιχειρηματίες και πώς μπορούμε να συνεργαστούμε, ελληνικό κράτος – Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με αυτό το οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων που θέλει ουσιαστικά να επενδύσει στον τομέα της άμυνας.
Ο τρίτος άξονας, για τον οποίον μίλησα ήδη, που διαπνέει τη φιλοσοφία αυτού του μακροπρόθεσμου εξοπλιστικού προγράμματος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφορά στη διαρκή υποστήριξη των συστημάτων τα οποία έχουμε ήδη προμηθευτεί.
Ακούγεται πάρα πολύ ελκυστικό και πολιτικά ωραίο να αγοράζουμε, να προμηθευόμαστε καινούργια οπλικά συστήματα, όμως γνωρίζουμε ότι τα συστήματα αυτά είναι εξαιρετικά ακριβά και πολυδάπανα κι αν δεν έχουμε φροντίσει από τώρα για τη συντήρησή τους, δύο πράγματα μπορεί να συμβούν: είτε θα βρεθούμε μπροστά σε δυσάρεστες δημοσιονομικές εκπλήξεις στο μέλλον, κάτι το οποίο δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε, είτε να καταλήξουμε να έχουμε οπλικά συστήματα τα οποία θα λειτουργούν για λίγα χρόνια και μετά θα περιέρχονται σε απραξία.
Αυτό δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε. Γι’ αυτό κι ένα σημαντικό κομμάτι του προϋπολογισμού του Υπουργείου κατευθύνεται ακριβώς σε τέτοιου είδους υποστηρικτικές δράσεις, «follow on support», ακριβές από τη φύση τους, γιατί αυτή είναι η μορφή αυτών των συμβάσεων υποστήριξης, πλην όμως απολύτως απαραίτητων. Επιδεικνύουμε έτσι και τον στοιχειώδη σεβασμό στα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, τα οποία δαπανήθηκαν για πανάκριβα εξοπλιστικά προγράμματα.
Επαναλαμβάνω: δεν είναι αυτά τα οποία πάντα προσελκύουν τα φώτα της δημοσιότητας, είναι όμως μια απαραίτητη επένδυση στην επιχειρησιακή επάρκεια των Ενόπλων Δυνάμεων και στην αύξηση της διαθεσιμότητας όλων των μέσων τα οποία διαθέτουμε.
Θέλω, επίσης, να επαναλάβω την υποστήριξή μου στη δύσκολη πολιτικά πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την αναδιάταξη των δυνάμεών μας, έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε εκείνες τις δυνάμεις εκεί όπου πρέπει να τις έχουμε και να έχουμε ικανοποιητικές διαθεσιμότητες σε εκείνες τις μονάδες οι οποίες είναι απολύτως κρίσιμες.
Καταλαβαίνω γιατί αυτό μερικές φορές μπορεί να προκαλεί μια μικρή αναταραχή στις τοπικές κοινωνίες, είναι μια πρωτοβουλία, όμως, απολύτως απαραίτητη για τον νέο Στρατό, για το νέο Ναυτικό, για τη νέα Αεροπορία την οποία οραματιζόμαστε και μια πρωτοβουλία την οποία στηρίζω απόλυτα.
Κύριε Πρόεδρε, για να ολοκληρώσω, οι καιροί, όπως μίλησα στην εισαγωγή μου, αλλάζουν, και αλλάζουν δραματικά. Έχουμε ένα χρέος να συμβαδίζουμε με τα προτάγματά τους. Πολύ περισσότερο καθώς είμαστε μια χώρα που μπορεί να είναι μικρή σε έκταση αλλά είναι πολύ μεγάλη σε γεωπολιτική σημασία.
Κυρίως, όμως, είναι μια χώρα με μεγαλύτερες φιλοδοξίες -τονίζω- όχι επιθετικές αλλά σταθερά αποτρεπτικές. Γιατί σε μια ασταθή διεθνή συγκυρία, οφείλουμε να διατηρήσουμε την εσωτερική μας σταθερότητα εδραιωμένοι στην εθνική μας κυριαρχία.
Και έτσι, η αμυντική μας πολιτική αποκτά τόσο υπαρξιακά όσο και αναπτυξιακά χαρακτηριστικά. Όπως είπα στην αρχή, δεν μπορεί να υπάρξει ευημερία χωρίς ασφάλεια και κυριαρχία. Όπως και δεν μπορεί να υπάρχει ασφάλεια, χωρίς χρηματοδότηση από μία δυναμική οικονομία.
Θα ήταν αδύνατον να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας τους πόρους που σήμερα έχει στη διάθεσή του για να κάνει αυτόν τον μακροχρόνιο σχεδιασμό, εάν δεν είχε αναταχθεί πλήρως η δημοσιονομική εικόνα της χώρας, αν η οικονομία μας δεν αναπτυσσόταν έτσι όπως αναπτύσσεται και αν δεν είχαμε πια κερδίσει τη δημοσιονομική σταθερότητα η οποία αποτελούσε πάντα το ζητούμενο για την πατρίδα μας τα δύσκολα χρόνια της κρίσης.
Και βέβαια, αυτό το οποίο άλλοτε αποκαλούσαμε «άμυνα», σημαίνει πολλά περισσότερα από τη φύλαξη των συνόρων. Περιλαμβάνονται πλέον σε αυτό πολύπλευρες υβριδικές απειλές, είτε αυτές έχουν τη μορφή οργανωμένων μεταναστευτικών ροών είτε έχουν την μορφή κυβερνοεπιθέσεων είτε τη μορφή εκστρατειών παραπληροφόρησης, με συχνό στόχο τη χειραγώγηση των πολιτών μιας κοινωνίας.
Γι’ αυτό και έχει μια σημασία ότι την επιτελική ευθύνη για την παρακολούθηση αυτών των σύνθετων υβριδικών απειλών, δίπλα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, θα την έχει και η Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας, αναβαθμίζοντας τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας ουσιαστικά σε μία μικρή, ευέλικτη αλλά οργανωμένη δομή υπό την προσωπική μου παρακολούθηση.
Σκοπός μας είναι στη διάρκεια των επόμενων ετών η Ελλάδα πια να μπορεί να διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα αμυντικά συστήματα της Ευρώπης στην πράξη, ως μέρος, σαφώς, της Ατλαντικής Συμμαχίας. Είμαστε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, τιμούμε τις συμμαχίες μας. Όπως έχω πει σε αυτή την αίθουσα έχουμε μία στρατηγική συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία και θα τιμήσουμε, αλλά ταυτόχρονα είμαστε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ελλάδα θα μπορέσει να αποτελέσει έναν κεντρικό βραχίονα της ευρωπαϊκής στρατηγικής άμυνας στον 21ο αιώνα.
Εξάλλου, η Ελλάδα ήταν μία χώρα που πάντα δαπανούσε -και τις δύσκολες εποχές- άνω του 2% του ΑΕΠ της για επενδύσεις στην άμυνα. Σήμερα είμαστε πολύ πάνω από το όριο αυτό και προφανώς αυτή η δυνατότητά μας να δαπανούμε περισσότερο στην άμυνα, μας καθιστά και κρίσιμους παίκτες σε αυτή τη συζήτηση για τη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική άμυνας.
Αυτός ο μακροχρόνιος προγραμματισμός, λοιπόν, και να κλείσω με αυτό, προφανώς δεν μπορεί να αποτελεί μόνο υπόθεση μιας παράταξης. Είναι εθνικά αναγκαίο να εδράζεται στον κοινό παρονομαστή μιας στοιχειώδους -εκεί τουλάχιστον μπορεί να επιτευχθεί- εθνικής συνεννόησης.
Είναι ενδιαφέρον ότι στον κρίσιμο τομέα αυτόν δεν έχω δει ουσιαστικές προτάσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Θα αναμένω με ενδιαφέρον τη σημερινή συζήτηση, έτσι ώστε να επιχειρήσουμε τουλάχιστον να καταλήξουμε σε κάποιες συνθέσεις, οι οποίες θα είναι και εθνικά επωφελείς.
Εμείς καταθέτουμε τους βασικούς άξονες του δικού μας σχεδίου. Όπως είπα, τις αμέσως επόμενες μέρες ο Υπουργός στην αρμόδια Επιτροπή θα μιλήσει πολύ πιο αναλυτικά για τους άξονες αυτού του προγράμματος, ενός προγράμματος το οποίο ουσιαστικά βάζει τη χώρα στο δικό μας πατριωτικό μονοπάτι της ευθύνης, της αυτοπεποίθησης, της αποφασιστικότητας.
Όταν ο Θουκυδίδης έγραφε «οι καιροί ου μενετοί», αναφερόταν στον πόλεμο. Το ίδιο, όμως, ισχύει και στην ειρήνη. Οι περιστάσεις δεν περιμένουν. Οφείλουμε να τις αδράξουμε, αναλαμβάνοντας το τίμημα και το κόστος της ελευθερίας και της κυριαρχίας, προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει ισχυρή σε έναν αβέβαιο πλανήτη.
Αλλά να συνεχίσει και απρόσκοπτα την πορεία της προς την πρόοδο, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο το ένδοξο παρελθόν της, διασφαλίζοντας το παρόν και χτίζοντας ένα πιο αισιόδοξο, ένα πιο ασφαλές μέλλον.
Ν.Ανδρουλάκης – ΠΑΣΟΚ
Η ομιλία Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στη συζήτηση στη Βουλή για την Άμυνα
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Συζητάμε σήμερα για την αμυντική πολιτική της χώρας, την ώρα που ο κόσμος αλλάζει. Την ώρα που η γηραιά ήπειρος βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. Η Ελλάδα, όπως και κάθε κράτος-μέλος καλούνται να λάβουν αποφάσεις σε ένα διεθνές περιβάλλον που μυρίζει μπαρούτι.
Η μεταπολεμική πραγματικότητα και οι διεθνείς οργανισμοί που δημιουργήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να υπάρχουν κανόνες και σεβασμός στο διεθνές δίκαιο, συνεχώς αποδυναμώνονται. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αρχικά, και οι πρόσφατες αποφάσεις του νέου Αμερικανού Προέδρου τόσο στο πεδίο της οικονομίας όσο και σε αυτό της άμυνας έφεραν την Ευρώπη προ τετελεσμένων. Η Ιστορία όμως δεν ξεκίνησε αυτές τις ημέρες. Τουλάχιστον πριν μια δεκαετία, θα έλεγα από το 2014, είχε χτυπήσει το καμπανάκι της ιστορίας:
– Η παράνομη εισβολή στην Κριμαία
-Το Ισλαμικό Κράτος, η τρομοκρατία, η αποσταθεροποίηση στην βόρεια Αφρική, στη Μέση Ανατολή, στη ζώνη Σαχέλ. Τι κάναμε για όλα αυτά;
– Αλλά και με την Τουρκία να απομακρύνεται σταθερά από το ευρωπαϊκό πλαίσιο με αποφάσεις καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και παραβιάσεις που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών χωρών.
Τώρα η Ευρώπη κατάλαβε το έλλειμμα ασφάλειας; Και τι απαντούν οι Ηνωμένες Πολιτείες; «Εμείς θα πληρώνουμε τη δική σας ασφάλεια;». Είναι αυτό πραγματικό επιχείρημα;
Ας είμαστε ειλικρινείς. Τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και είναι διαφορετικά γιατί μιλάει η γεωγραφία. Η Ευρώπη πληρώνει όλες τις αποτυχημένες γεωπολιτικές επιλογές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, γιατί είναι στο κεφάλι της Αφρικής και η μύτη της Ασίας. Ό,τι κι αν συμβεί στην ευρύτερη περιοχή, το πληρώνει είτε μέσω μεταναστευτικών ρευμάτων είτε μέσω άλλων κρίσεων, οικονομικών – γεωπολιτικών. Άρα, οι Αμερικάνοι δεν πλήρωναν τη δική μας ασφάλεια, αλλά τα σπασμένα τους τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά και στην Ευρώπη, λίγοι και ρομαντικοί μιλούσαν για αυτά τα μεγάλα θέματα. Όσοι τα έθεταν στον δημόσιο διάλογο, τους θεωρούσαν εκτός πλαισίου, πράγματα που δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν. Αλλά να που οι φόβοι, η ανασφάλεια, οι κίνδυνοι, τελικά αποδεικνύονται πιο ισχυροί από αυτούς που κοιτούσαν μόνο την οικονομία. Και μια Ευρώπη διακρατικών λειτουργιών σε κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας. Ο φόβος, λοιπόν, για άλλη μια φορά είναι προωθητικός παράγοντας της ενοποίησης της Ευρώπης.
Ένα αναπάντεχο κάλεσμα αφύπνισης για πιο συντονισμένη δράση τόσο στο εσωτερικό της Ένωσης όσο και στο εξωτερικό της ένωσης. Η Ευρώπη οφείλει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να μην εξαρτάται αποκλειστικά από το ΝΑΤΟ.
-Δεν είναι δυνατόν το 78% του αμυντικού της υλικού να προέρχεται από προμηθευτές εκτός Ευρώπης.
-Να μην υπάρχει ένα ελάχιστο επίπεδο κοινής στρατιωτικής δύναμης.
-Να μην έχουμε ακόμη κοινές θέσεις στην εξωτερική πολιτική σε ορισμένα βασικά ζητήματα βασικής σημασίας.
-Να μην έχουμε κανονικούς και κοινούς κανόνες εξαγωγής όπλων σε τρίτες χώρες.
Και θέλω να σταθώ λίγο περισσότερο σε αυτό: Πριν από μερικά χρόνια υπήρξε ένας φάκελος που για πρώτη φορά έθετε το θέμα των κανόνων στο πώς εξάγουν όπλα σε τρίτες χώρες ευρωπαϊκά κράτη. Έγινε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια και πετύχαμε – και το θεωρώ και μια προσωπική μου επιτυχία – για πρώτη φορά να μπουν θέματα κανόνων και για την Τουρκία. Διότι δεν μπορεί να εξοπλίζουν την Τουρκία, την Τουρκία του casus belli, την Τουρκία του Αττίλα, χώρες -Ευρωπαίοι εταίροι- οποίες εξοπλίζουν κι εμάς.
Και αυτό δεν αφορά μόνο την Τουρκία. Αφορά κι άλλα ευρωπαϊκά κράτη που επιβουλεύονται τα κυριαρχικά δικαιώματα ευρωπαϊκών κρατών. Ή που κάνουν παιχνίδια με την τρομοκρατία. Δεν μπορεί σε αυτά τα κρίσιμα ζητήματα να επικρατεί η οικονομία και όχι η γεωπολιτική ασφάλεια και η αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών. Και στην οικονομία, την ανταγωνιστικότητα, τις πρώτες ύλες, την τεχνολογία, την εξωτερική πολιτική. Όλα αυτά είναι στρατηγικά ζητήματα που αφορούν την Ευρώπη, αφορούν τη χώρα μας, αφορούν την εθνική ισχύ κάθε κράτους.
Όλα τα παραπάνω έχουν αξία όχι για να θησαυρίσουν οι αμυντικές βιομηχανίες, ούτε για να είναι ευκαιρία για κάποια κράτη-μέλη, να το θεωρήσουν πεδίο αναπτυξιακής πολιτικής εις βάρος μικρότερων κρατών που δεν έχουν αυτές τις παραγωγικές δυνατότητες, δεν έχουν προετοιμαστεί, αλλά στο μέτρο που αυτές οι πολιτικές των κοινών αμυντικών πρωτοβουλιών προστατεύουν το μοναδικό συγκριτικό μας πλεονέκτημα:
Που είναι το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για το οποίο δεν πρέπει να γίνει καμία έκπτωση από τις ευρωπαϊκές πολιτικές άμυνας. Οποιαδήποτε έκπτωση στο κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης και στις δημοκρατικές κατακτήσεις θα είναι μια ακόμα νίκη των αναθεωρητών και αυταρχικών ηγετών ίσως η πιο ύπουλη και πιο σημαντική νίκη τους. Δεν πρέπει να τους κάνουμε τη χάρη. Κι έχουμε χρέος εμείς με τη μεγάλη εμπειρία, με την πολύ μεγάλη γνώση στις γεωπολιτικές κρίσεις, έχοντας γείτονα μια αναθεωρητική δύναμη, να πρωτοστατήσουμε ώστε οι αποφάσεις της Ένωσης να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και όχι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα ισχυρών χωρών.
ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ – ΡΗΤΡΑ ΔΙΑΦΥΓΗΣ: Άκουσα τον πρωθυπουργό να μιλάει για το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μα, δεν έχει σχέση αυτό που ψήφισαν οι ευρωβουλευτές μας με αυτό που εμφανίζει η κυρία Φον ντερ Λάιεν. Ας είστε ειλικρινής. Το ευρωπαϊκό ψήφισμα ήταν ξεκάθαρο: Καμία χρήση των ταμείων συνοχής για την άμυνα. Αυτό η κυρία Φον ντερ Λάιεν το πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων. Για άλλη μια φορά είναι κατώτερη των περιστάσεων. Για άλλη μια φορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρά τις παραφωνίες άλλων κομμάτων, είχε πιο καθαρή στάση αλληλεγγύης και συνέπειας απέναντι στις πραγματικές ανάγκες που έχει και η άμυνα αλλά και ο σεβασμός στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο.
Η Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ετοιμότητα 2030 όσο και το πρόγραμμα RearmEU αποτελούν δειλά και ανεπαρκή βήματα. Σε σχέση με προηγούμενα κείμενα – για όποιον τα έχει μελετήσει – για το μέλλον της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, η Λευκή Βίβλος πάσχει από ένα έλλειμμα πραγματικής ευρωπαϊκής προοπτικής, καθώς υπερισχύει καταφανώς ο διακυβερνητικός χαρακτήρας. Απουσιάζει το σχέδιο πως η Ευρωπαϊκή Ρήτρα για την Κοινή Άμυνα, το άρθρο 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης, θα μετουσιωθεί σε μία πραγματική εγγύηση ασφαλείας για τη χώρα μας αλλά και για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Τι λέει για αυτό η κυρία Φον ντερ Λάιεν;
Ο ρόλος της ΕΕ εξακολουθεί και τώρα να είναι ρυθμιστικός και χρηματοδοτικός, χωρίς μάλιστα να προτείνονται νέες μορφές χρηματοδοτήσεις πέραν των δανείων που θα επιβαρύνουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Πού είναι η μομφή του Ταμείου Ανάκαμψης; Πού είναι το ευρωομόλογο; Δηλαδή τι μας λένε; «Δανειστείτε χαμηλότοκα με τυράκι τη ρήτρα διαφυγής». Ναι, αλλά εμείς είμαστε μια χώρα με τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα διαχρονικά, με τεράστιο δημόσιο χρέος. Μας βολεύει η αρχιτεκτονική της Λευκής Βίβλου σε σχέση με τον τρόπο που προσεγγίζει τον οικονομικό χαρακτήρα των εξοπλισμών; Σε καμία των περιπτώσεων. Τι θα κάνετε για αυτό στο Συμβούλιο; Η λύση είναι προφανώς να υπάρχουν εγγυήσεις για τις χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα, που έχουν ήδη επιβαρυμένο δημόσιο χρέος από αυτά τα εξοπλιστικά προγράμματα διαχρονικά. Και οι εγγυήσεις πρέπει να είναι επιδοτούμενα προγράμματα εξοπλιστικά, πέρα από τη ρήτρα διαφυγής, για όποιο κράτος θέλει να τη χρησιμοποιήσει.
Το πρόγραμμα και η πρόταση για τον Μηχανισμό SAFE είναι με δάνεια ευρωπαϊκής εγγύησης ύψους 150 δισ. ευρώ. Η χώρα μας βεβαίως οφείλει να διεκδικήσει μερίδιο για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής βλημάτων πυροβολικού, ανάπτυξη drones, συμμετοχής σε άλλα κοινά προγράμματα ανάπτυξης και παραγωγής οπλικών συστημάτων. Πάνω από όλα όμως, από τις πρόσφατες αποφάσεις απουσιάζει η πολιτική βούληση της πραγματικής αλληλεγγύης. Και το επαναλαμβάνω: Πρέπει προτεραιότητά μας να είναι ένα νέο Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτού του χαρακτήρα πρέπει να είναι η οικονομική δομή της στήριξης. Γιατί σε άλλη περίπτωση το χρέος μας θα απογειωθεί και κάποια άλλα κράτη με μικρότερο χρέος θα επενδύσουν και στην αμυντική οικονομία των δικών τους εταιρειών, εις βάρος όχι μόνο της κρατικής αλλά και της ιδιωτικής παραγωγής της χώρας. Όπως έγινε άλλωστε σε άλλες περιστάσεις.
Θεωρώ χαρακτηριστικό ότι στο πρόγραμμα για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Βιομηχανία προβλέπεται ένας προϋπολογισμός μόλις ενάμισι δισεκατομμυρίου ευρώ μέχρι και το 2027. Ούτε υπάρχει ορίζοντας για δομή διοίκησης ενός υψηλότερου επιπέδου -για αυτό που λέμε για τον ευρωστρατό- που να συντονίζει ετερογενείς στρατούς και να είναι σε θέση να έχουμε ένα λειτουργικό πανευρωπαϊκό αμυντικό σύστημα. Γιατί; Και αυτό είναι ένα πισωγύρισμα, ένα βήμα πίσω από τις θέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποτιμάται από τις προτάσεις της κυρίας Φον ντερ Λάιεν η ανάγκη πραγματικής ύπαρξης ευρωστρατού.
Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κλείσει οριστικά την πόρτα σε τρίτες χώρες που έχουν αναθεωρητικούς προσανατολισμούς όπως η Τουρκία, όσον αφορά τη δυνατότητα συνεργασίας με τις εταιρείες τους. Δεν επιτρέπεται τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων να χρηματοδοτήσουν την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας. Αυτή είναι μια πατριωτική στάση, για την οποία οφείλει να αγωνιστεί κάθε ελληνική κυβέρνηση, ώστε να υπάρξει ρητή απαγόρευση στις τελικές ευρωπαϊκές συμφωνίες.
Για εμάς δεν υπάρχει δίλημμα. Το κράτος που παίζει σωστά τον ρόλο του είναι αυτό που έχει και σωστή άμυνα και σοβαρό κοινωνικό κράτος. Που καλύπτει και την ασφάλεια των πολιτών σε θέματα γεωπολιτικών κρίσεων, αλλά καλύπτει και την ασφάλεια των πολιτών στην καθημερινή τους ζωή: τη δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδεία, τη στεγαστική πολιτική. Άρα, ας αφήσουμε τα ψευδοδιλήμματα. Πρέπει να εργαστούμε για να πετύχουμε και τους δύο γεωστρατηγικούς στόχους και ως χώρα και ως Ένωση.
Χθες παρουσιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η πρόταση της για την τροποποίηση των κανόνων του Ταμείου Συνοχής για τη χρηματοδότηση επενδύσεων στην Άμυνα. Η πρόταση αυτή ήταν ένας από τους πυλώνες του RearmEu που συζητήθηκε και στα πρόσφατα Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Για εμάς, δεν υπάρχει συζήτηση. Είναι μια λάθος προτεραιότητα και πρέπει να αλλάξει. Διότι τι να κάνουμε μια Ευρώπη που θα επενδύσει δισεκατομμύρια στους εξοπλισμούς, αν υπάρχει κλιμάκωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων; Χρειαζόμαστε μόνιμους πόρους και όχι παιχνίδια μεταξύ των Ταμείων.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Για εμάς, η ισχυρή αποτροπή συνιστά αναγκαία συνθήκη, αλλά όχι τη μόνη, όσον αφορά στην ισχύ και τη διεθνή υπόσταση της χώρας, τον ρόλο της στη διεθνή κοινότητα. Δύναμη δεν σημαίνει μόνο ισχυρός στρατός αλλά και ενίσχυση όλων των παραμέτρων της εθνικής μας ισχύος. Σημαίνει πειστική αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος, αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς και μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Στήριξη των παραμεθόριων περιοχών και ειδικά της Θράκης και των ακριτικών νησιών.
Αυτοί είναι σοβαροί συντελεστές ισχύος, τι έχετε κάνει γι’ αυτά, τα τελευταία χρόνια, όπως και για τη δημογραφική γήρανση που συνεχώς κλιμακώνεται; Πρόσφατα πραγματοποιήσαμε περιφερειακό συνέδριο στην Κομοτηνή και αναδείξαμε όλα αυτά τα κρίσιμα ζητήματα.
Εσείς όμως εδώ και έξι χρόνια σε όλους τους συντελεστές της εθνικής μας ισχύος, έχετε αποτύχει. Όταν καταρρέει η αγοραστική δύναμη του λαού, η εξωτερική και εσωτερική μετανάστευση συνεχίζεται και η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς κλιμακώνεται. Το βλέπουμε σε όλες τις μετρήσεις. Για άλλη μια φορά η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους θεσμούς έχει κλονιστεί.Αλλά και σε θέματα αξιοπιστίας και ασφάλειας και εκεί είναι ένα ναυάγιο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Τι να θυμηθούμε;
Τις σκανδαλώδεις παρακολουθήσεις των αρχηγών των ενόπλων δυνάμεων. Τι μήνυμα στείλατε σε τρίτα κράτη, όταν είναι πλημμέλημα να παρακολουθούνται οι τέσσερις αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων; Είναι αυτά θέματα πολιτικής και εθνικής αξιοπρέπειας;
Ή μήπως με το φιάσκο της ανθρωπιστικής αποστολής στη Λιβύη που είχε δυστυχώς τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα;
Το πλήγμα στο κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων φάνηκε και στις εκρήξεις στη Νέα Αγχίαλο μετά την πυρκαγιά, την εκκένωση του αεροδρομίου και την απομάκρυνση μαχητικών αεροσκαφών F-16, για προληπτικούς λόγους. Με την πλημμύρα στην στρατιωτική βάση στο Στεφανοβίκειο και τα βυθισμένα ελικόπτερα. Και σαν να μην έφταναν αυτά, στην περίπτωση της πόντισης καλωδίου στην Κάσο και εκεί φανήκατε απροετοίμαστοι.
Πανηγυρίζετε τις τελευταίες ημέρες για το πράσινο φως στη Chevron. Κάνετε όμως πως δεν θυμάστε ότι ο νόμος Μανιάτη είχε ήδη έτοιμο το πλαίσιο για την προκήρυξη ερευνών στα θαλάσσια οικόπεδα.
Τι δεν κάνουμε σωστά ως κράτος, πέρα από την Ευρώπη.
Υπάρχουν ακραίες προκλήσεις, αστάθεια. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Εμείς τι θα κάνουμε όμως; Μπορούμε να είμαστε απλώς καταναλωτές αμυντικού εξοπλισμού με τα χρήματα του ελληνικού λαού; Πώς θα μετατραπούμε το γρηγορότερο δυνατό και σε παραγωγούς και συμπαραγωγούς, δίνοντας ισχυρή ώθηση στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία;
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά και απογοητευτικά μαζί:
Συνολικά, η χώρα μας δαπανά το 2,8% του ΑΕΠ σε αμυντικές δαπάνες, αλλά η ελληνική αμυντική βιομηχανία συμβάλλει κατ’ ελάχιστο.
Από το 2019 μέχρι και το 2024 η χώρα προμηθεύθηκε εξοπλισμούς αξίας 14 περίπου δισ. ευρώ και η εγχώρια συμμετοχή στις προμήθειες αυτές δεν ξεπέρασε το 2% έως 3%.
H Ελλάδα έχει προβεί σε μεγάλες αγορές π.χ. μαχητικά Rafale, φρεγάτες Belhara χωρίς καμία πρόβλεψη για βιομηχανικές επιστροφές και το ίδιο συμβαίνει με την παραγγελία των F-35
Η εγχώρια συμμετοχή στις Belharra περιορίστηκε μόλις στο 0,5%.
Αντίθετα, η Ινδία απέκτησε 26 αεροσκάφη Rafale από τη Γαλλία και απαίτησε δική της γραμμή παραγωγής. Κι αν σας φαίνεται μεγάλη χώρα η Ινδία, το ίδιο έκανε και η Ρουμανία για τα F-35.
Τέλος, η Ελλάδα είναι ουραγός και στις δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη στην αμυντική βιομηχανία. Δαπανά κατ’ έτος, μόλις το 0,02% του ΑΕΠ όταν στην Ευρώπη δαπανάται το υπερτριπλάσιο. Είναι τέτοια η αδιαφορία σας, που ο πρόεδρος του Εθνικού συμβουλίου Έρευνας Τεχνολογίας & Καινοτομίας υπέβαλλε την παραίτησή του μαζί με άλλους πέντε συνεργάτες τους δηλώνοντας ότι «η έρευνα δεν ήταν προτεραιότητα της κυβέρνησης».
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω;
Δεν υπάρχει επικαιροποίηση βασικών κειμένων στρατηγικής, όπως ο σχεδιασμός Πολιτικής Εθνικής Άμυνας.
Δεν υπάρχει επικαιροποίηση της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής από το 2017 αν και αυτό αποτελεί υποχρέωση της κυβέρνησης και συνδέεται άμεσα με τις Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες.
Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία δεν προχωρά στη δημιουργία σύγχρονων αμυντικών συστημάτων που να ανταποκρίνονται στις εθνικές ανάγκες.
Δεν είναι τυχαίο πως μεταξύ 1999 και 2023 οι κύκλοι εργασιών των κρατικών αμυντικών εταιρειών παρουσίασαν δραματική μείωση. Η κυβέρνηση εδώ και έξι χρόνια πορεύεται, χωρίς συστηματική προσπάθεια και σχέδιο ανάπτυξης της εγχώριας αμυντική βιομηχανίας.
Η πατρίδα μας παραμένει αγοραστής και 100% καταναλωτής, με 0% συμπαραγωγή και καμία συμμετοχή στο ερευνητικό/τεχνολογικό, σχεδιαστικό και κατασκευαστικό στάδιο, με μηδαμινή εγχώρια προστιθέμενη αξία.
Μάλιστα, καθυστερημένη εξαγγελία για 25% εθνική συμμετοχή είναι παραπλανητική, καθώς έρχεται αφού έχουν ολοκληρωθεί οι βασικές συμφωνίες, στις οποίες δεν έχει προβλεφθεί παρά ελάχιστη -έως μηδενική- συμμετοχή.
Για ποιον λόγο, σήμερα, παραμένει αναξιοποίητη η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία, όσον αφορά το εξοπλιστικό και κατασκευαστικό πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού;
Τα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού θεωρούνται ακόμα και σήμερα το αμυντικό υπερόπλο της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, αλλά τα 4 από τα 5 αυτά υποβρύχια κατασκευάστηκαν σε ελληνικά Ναυπηγεία από Έλληνες εργαζόμενους και σχεδιάστηκαν από Έλληνες αξιωματικούς μηχανικούς του Πολεμικού Ναυτικού. Αυτή είναι «Ατζέντα 2030»; Μα είναι θολή, χωρίς τα κόμματα να διαθέτουν ενημέρωση για το πλαίσιο και τους στόχους. Αντίθετα, εξαγγέλλετε για άλλη μια φορά αποσπασματικές αποφάσεις.
Από τα 25 δισεκ. ευρώ, τα οποία προβλέπετε να διατεθούν στην 12ετία 2024-2035, περίπου το 75%, 19 δισεκ. είναι ήδη δεσμευμένα. Όλα γίνονται χωρίς Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών και χωρίς Κυλιόμενο Προγραμματισμό Συμβάσεων Στρατιωτικού Εξοπλισμού, όταν με άλλα λόγια παραβιάζεται διατάξεις του ν.4278/2021 που εσείς νομοθετήσατε.
Πώς λοιπόν να υπάρχει εμπιστοσύνη; Υπάρχει αμφισβήτηση για τις προτεραιότητες των επιλογών σας. Την εντύπωση αυτή ενισχύει και η ροή προόδου των προγραμμάτων που έρχονται στην Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής για παροχή γνώμης. Υπάρχουν προγράμματα που ήλθαν πριν μήνες και η τύχη τους αγνοείται, ενώ άλλα προγράμματα έχουν ταχεία εξέλιξη.
Συνεπώς, η ενημέρωση υλοποίησης του εξοπλιστικού προγράμματος γίνεται:
– Χωρίς να γνωρίζουμε το πλήρες πλαίσιο της «Ατζέντας 2030»
– Χωρίς να έχει προηγηθεί οριστική κατάρτιση του 4ετούς και 12ετούς προγραμματισμού, αλλά με σαφή παραβίαση της βούλησης του νομοθέτη αφού ενεργοποιήθηκαν μεγάλης αξίας προγράμματα κατ’ εξαίρεση.
Τα ίδια προβλήματα συμβαίνουν και με τη διαχείριση του προσωπικού. Σε αντίθεση με ό,τι διατείνεται ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας περί εξορθολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, ο τεράστιος αριθμός των αποστρατειών επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας και αβεβαιότητας του στρατιωτικού δυναμικού της χώρας. Οι κρίσεις γίνονται ανά πάσα στιγμή, και σχεδόν πάντα, μετά από ψήφιση τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια. Σας περιποιεί τιμή αυτό;Μετά από έξι χρόνια κυβερνητικής αδιαφορίας για τα μισθολογικά, βαθμολογικά, στεγαστικά και υγειονομικά προβλήματα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σήμερα ακούμε κάποια πρώτα βήματα.
Τι προτείνουμε.
Κυρίες και κύριοι,
Κάθε εξοπλιστική επιλογή πρέπει:
να εξετάζεται όσον αφορά στη συνολική γεωπολιτική σημασία της,
να βελτιώνει την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας,
να βελτιώνει τις σχέσεις μας με κρίσιμες, για τα συμφέροντα μας, χώρες,
να δημιουργεί μια βάση τεχνογνωσίας η οποία θα ενισχύει την οικονομία μας.Για να πετύχουμε τους στόχους αυτούς, απαιτείται σχέδιο και πολιτική βούληση. Το εθνικό σχέδιο που προτείνουμε, βασίζεται σε έξι άξονες.
Να υπάρχει ρητή δέσμευση πως ένα σημαντικό ποσοστό της παραγωγής θα κατασκευάζεται εγχώρια και να οριστεί ένα ποσοστό που θα αντιστοιχεί σε οφέλη που θα αξιοποιηθεί στο πεδίο του σχεδιασμού, της έρευνας και ανάπτυξης. Συγκεκριμένα πράγματα, όχι θεωρητικά.
Δεύτερος άξονας, η επένδυση στην στρατιωτική έρευνα και ανάπτυξη και ενίσχυση της τεχνολογίας και της καινοτομίας στον αμυντικό τομέα, ελαττώνοντας τις εισαγωγές οπλικών συστημάτων και την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές.
Τρίτον, απαιτείται αναβάθμιση του ρόλου του ΕΛΚΑΚ ως Κοινού Φορέα Αμυντικής Παραγωγής που εποπτεύει και συντονίζει την Δημόσια και Ιδιωτική Αμυντική Παραγωγή, Έρευνα και Ανάπτυξη.
Ενόψει της διεκδίκησης και κατανομής των κονδυλίων που προβλέπει η ΕΕ, κρίνεται απολύτως αναγκαία η πρόβλεψη διαδικασιών διαφάνειας, λογοδοσίας και ενισχυμένου κοινοβουλευτικού ελέγχου, ώστε να μην γίνει με τα χρήματα για την άμυνα ό,τι έγινε με το Ταμείο Ανάκαμψης. Προς αυτή την κατεύθυνση είναι κρίσιμης σημασίας η ενίσχυση του ελεγκτικού ρόλου της Επιτροπής Εξοπλισμών.
Η Ελλάδα πρέπει επίσης να επανεκκινήσει γραμμές παραγωγής βλημάτων για να αναπληρώσει τα αποθέματά της αλλά και να συμβάλει στην αναπλήρωση των αποθεμάτων άλλων χωρών. Υπάρχουν μεγάλες ανάγκες σε όλη την Ευρώπη μετά τον πόλεμο της Ουκρανίας. Είναι αδιανόητο η χώρα μας που ήταν από τις πρώτες χώρες παραγωγούς να εισάγει βλήματα 155 χιλιοστών για να καλύψει τα αποθέματά της. Αυτά έπρεπε να έχουν διορθωθεί πολύ πριν τη σημερινή συζήτηση. Και είναι κρίμα με αυτές τις συνθήκες υψηλής ζήτησης τα ΕΑΣ να μην έχουν φροντίσει για την ενεργοποίηση της γραμμής παραγωγής. Σε αυτό το σημείο, θέλω να θυμίσω ειδικά για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, ότι ήταν η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά εκείνη που με προσωπικό της αγώνα, ως Αναπληρώτρια Υπουργός Εθνικής Άμυνας το 2013-2014 πέτυχε τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της επιχείρησης. Μετά από μια σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα που τότε ζητούσε το κλείσιμο τους.
Τέλος, η στήριξη του έμψυχου δυναμικού αποτελεί καθοριστικό παράγοντα – πολλαπλασιαστή ισχύος. Πρέπει να δοθεί πρωτίστως βαρύτητα ώστε να ενισχυθεί το φρόνημα των στελεχών και οι νέοι να επιθυμούν την εισαγωγή τους στις Στρατιωτικές Σχολές. Γνωρίζεται πάρα πολύ καλά ότι το ενδιαφέρον μειώνεται συνεχώς. Χρειάζονται επαγγελματικά και οικονομικά κίνητρα άμεσα, διότι χωρίς νέο προσωπικό, υψηλού επιπέδου, καταρτισμένο και εκπαιδευμένο, κάθε εξοπλισμός δεν θα έχει αντίκρισμα. Και βέβαια να είναι εργαζόμενοι σε ένα πραγματικά αξιοκρατικό περιβάλλον και όχι ένα περιβάλλον κομματικών επιλογών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κεντρικός πυρήνας της πολιτικής μας αποτελεί η διασφάλιση εθνικής ισχύος. Αυτό το έχουμε πράξει ιστορικά ως κόμμα. Δεν ερχόμαστε σήμερα να δώσουμε εξετάσεις σε κανέναν. Είμαστε η παράταξη που στάθηκε πάντα πατριωτικά σε όλα αυτά τα θέματα. Δεν παίξαμε με τους εξοπλισμούς, δεν είπαμε ότι τα υποβρύχια έγερναν αλλά στη συνέχεια ήταν το καμάρι του στόλου για να κάνουμε προεκλογικά παιχνίδια το 2009. Εμείς θεωρούμε ότι η πατρίδα μας θα είναι σε θέση να ακυρώσει στην πράξη οποιαδήποτε πρόθεση αμφισβήτησης της εθνικής μας κυριαρχίας. Αρκεί να εργαστούμε σωστά, σοβαρά και με σχέδιο.
Η πολιτική μας είναι στάση ευθύνης χωρίς κομματικούς υπολογισμούς, αλλά αναδεικνύουμε επί μέρους διαφωνίες και προβληματισμούς και να βρούμε πεδίο συναίνεσης. Διατυπώνουμε σήμερα μια τεκμηριωμένη άποψη και κριτική, την οποία πρέπει να λάβετε υπόψη σας.
Υπάρχει απουσία σε ζητήματα συμπαραγωγής, έστω και υλικού που άλλες -μικρότερες- χώρες παράγουν. Εμείς δεν θα δώσουμε καμία λευκή επιταγή. Θεωρούμε όμως ότι από εδώ και πέρα, όπου υπάρχει τεχνική δυνατότητα, η χώρα πρέπει να έχει ποσοστό συμμετοχής, 25- 30% παραπάνω, όπου υπάρχει δυνατότητα πρέπει να εξαντλούμε οποιοδήποτε περιθώριο εγχώριας παραγωγής, αλλιώς δημοσιονομικά η χώρα δεν θα αντέξει. Αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια μετά τα μνημόνια είναι μια συγκεκριμένη κατάσταση, δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει για πάντα αυτή η ευελιξία.
Προτεραιότητα μας είναι η αναγέννηση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας πλαισιωμένη από μια ενιαία ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική αποτελούν τη μόνη διέξοδο εν μέσω εντεινόμενης γεωπολιτικής αστάθειας.
Επίσης, καθαρή θέση που πρέπει να πάρουμε όλοι μας. Καμία εμπλοκή της Τουρκίας στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και ενιαίοι κανόνες στην εξαγωγή όπλων. Πρέπει να το υπηρετήσουμε και να το διεκδικήσουμε. Αν κάποια τρίτα κράτη θέλουν να συμμετέχουν στα εξοπλιστικά προγράμματα, θα είναι κράτη που σέβονται τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της Ένωσης.
Επιδοτήσεις σε χώρες που έχουν υψηλό δημόσιο χρέος όπως είναι η Ελλάδα. Και όχι μόνο ρήτρα διαφυγής που θα αυξήσει ξανά το χρέος μας σε επικίνδυνα επίπεδα. Η ρήτρα διαφυγής είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των μεγάλων χωρών και ιδιαίτερα της Γερμανίας.
Η ενδυνάμωση όλων των παραμέτρων εθνικής ισχύος που ανέφερα δεν είναι αναγκαία μόνο για να διασφαλίσουμε την εδαφική μας κυριαρχία, αλλά και για να προστατέψουμε το Κοινωνικό Κράτος, την Υγεία και την Παιδεία, γιατί η ασφάλεια πρέπει να υπάρχει πάνω απ’ όλα στην καθημερινή ζωή εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών. Για εμάς δεν υπάρχει κανένα δίλημμα μεταξύ άμυνας και κοινωνικού κράτους. Θα τα πετύχουμε και τα δύο μαζί και για αυτό πρέπει να αγωνιστούμε.
Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε, για να ενισχύσουμε τους δύο αυτούς πυλώνες και πρέπει να διεκδικήσουμε και από την Ευρώπη να κάνει το ίδιο.
Γιατί σε άλλη περίπτωση δεν θα θωρακίσουμε ποτέ τις δημοκρατίες μας έναντι του αυταρχισμού και του αναθεωρητισμού που σαρώνουν τον κόσμο. Τον σάρωναν σε χώρες στα ανατολικά μας, τώρα τον σαρώνουν και σε χώρες στα δυτικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό είναι μια πρωτοφανής και επικίνδυνη κατάσταση.
Αυτός είναι ένας υπαρξιακός αγώνας που οφείλουμε να δώσουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, της προόδου, της πατρίδας και της φιλοευρωπαϊκής πολιτικής. Η Ελλάδα και η Ευρώπη πρέπει να κάνουν βήματα μπροστά, για να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη. Γιατί μόνο μια ισχυρή Ευρώπη, με αλληλεγγύη στους λαούς, με ισχυρό κοινωνικό μοντέλο και ισχυρή άμυνα, θα είναι μια Ευρώπη που θα μπορεί να υπηρετήσει μια καλύτερη ανθρωπότητα.
Σ.Φάμελλος – ΣΥΡΙΖΑ
Ερωτήματα για την ασφάλεια, την αμυντική πολιτική και την κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων έθεσε από το βήμα της Βουλής στη συζήτηση για την αμυντική πολιτική και τα εξοπλιστικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος αμφισβητώντας την κυβερνητική πολιτική στην άμυνα. Ζήτησε εξηγήσεις για ζητήματα όπως η αποστολή στη Λιβύη και οι καταστροφές στο Στεφανοβίκειο και την Αγχίαλο. Επεσήμανε την αντίφαση μεταξύ των κυβερνητικών δηλώσεων για την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία και της πραγματικότητας της υποβάθμισης της. Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα αν ο Νίκος Τσάφος παραμένει στη θέση του, παρά τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις του.
«Επιχειρείτε με αυτή τη συζήτηση να βρείτε διέξοδο στα αδιέξοδα που έχετε. Δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη και στο θέμα της άμυνας. Γιατί κάνετε και σε αυτό το θέμα βήματα προς τα πίσω ζημιώνοντας της χώρα» τόνισε ο κ. Φάμελλος. Πρόσθεσε ότι «ήρθατε να μας πείτε τι θα κάνετε. Είστε όμως 6 χρόνια Πρωθυπουργός. Πρέπει να μας πείτε γιατί 6 χρόνια δεν τα κάνατε».
Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ισχυρή άμυνα χωρίς ισχυρή αμυντική πολιτική δεν γίνεται. «Πόσο μπορεί να είναι ασφαλής η χώρα όταν η κοινωνία είναι ανασφαλής και ευάλωτη; Χρειαζόμαστε ισχυρές ένοπλές δυνάμεις και ισχυρή αποτρεπτική δυνατότητα. Αλλά δεν γίνονται χωρίς ισχυρή πολιτική».
«Είπατε ότι επενδύετε στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία ενώ ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Συστηματικά απαξιώνεται» επεσήμανε ενώ σε άλλο σημείο είπε «θυμηθήκατε τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων με εξαγγελίες μετά από 6 χρόνια. Γιατί δεν παίρνετε θετική στάση στην τροπολογία μας για επαναφορά 13ου και 14ου μισθού;».
Ο κ. Φάμελλος έκανε λόγο για ρεκόρ αποχωρήσεων από τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως από το Πολεμικό Ναυτικό και υπογράμμισε ότι άμυνα χωρίς στελέχη δεν υπάρχει.
«Δεν μιλήσατε για την ειρήνη σήμερα. Μεγαλύτερη επένδυση είναι η ειρήνη. Για αυτό εμείς στηρίζουμε την αποτρεπτική ικανότητα των ενόπλων δυνάμεων[…] Δεν είναι επιτυχία να προχωράς σε μια κούρσα εξοπλισμών γιατί απέτυχες να υπερασπιστεί την ευημερία των λαών της Ευρώπης. Και μάλιστα κούρσα χωρίς την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία» τόνισε και πρόσθεσε «πώς μπορεί κάποιος να εμπιστευτεί μια πολιτική ηγεσία που έχει κάνει τόσα λάθη και τώρα λέει ότι θα λύσει τα προβλήματά που η ίδια δημιούργησε».
«Εμείς πιστεύουμε στην ενιαία ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. Θέλουμε εξωτερική πολιτική για ασφάλεια και ειρήνη που θα μειώνει τις εντάσεις. Δεν είμαστε κατά των εξοπλισμών αρκεί να εξυπηρετούν την άμυνα της Πατρίδας. Εσείς όμως έχετε αποτύχει στην εξωτερική πολιτική. Ως χώρα δεν έχουμε στρατηγική και γι’ αυτό βρισκόμαστε συνέχεια μπροστά σε αδιέξοδα. Μια εξωτερική πολιτική χωρίς έρμα. Εδώ που φέρατε τα πράγματα, είστε επικίνδυνοι» συμπλήρωσε ο Σωκράτης Φάμελλος.
Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε αναφορά και στη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου λέγοντας «συναντήσατε τον κ. Νιετανιάχου που έχει ένταλμα σύλληψης, δεν είδατε τον Παλαιστίνιο πρόεδρο, δεν είπατε ούτε μια λέξη για την αιματοχυσία».
«Μια απάντηση θα δώσετε για τις υποκλοπές και για την παρακολούθηση της στρατιωτική ηγεσίας από την ΕΥΠ;» ρώτησε στην πορεία.
«Αυτή είναι η κληρονομιά σας. Η χώρα ουρά και των Βρυξελλών και των ΗΠΑ» τόνισε επίσης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο Σωκράτης Φάμελλος.
Δ.Κουτσούμπας – ΚΚΕ
«Είναι φανερό ότι είστε στριμωγμένοι. Γι’ αυτό και θέλετε να παρουσιάζετε μια διαφορετική ατζέντα[…] Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας. Αυτό είναι το δίλλημα που ισχύει και εδώ» τόνισε ο ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μιλώντας στη Βουλή στη συζήτηση για την αμυντική πολιτική και τα εξοπλιστικά.
«Οι υπέρογκες πολεμικές δαπάνες αφορούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Χρειάζεται αποδέσμευση από τη φυλακή του πολέμου και της εκμετάλλευσης. Χρειάζεται αποδέσμευση και από το ΝΑΤΟ, με τον ίδιο τον λαό να κάνει κουμάντο στη χώρα μας» επεσήμανε.
Αναφερόμενος στις αυξήσεις για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων σχολίασε πως βασικό στόχο έχουν να αποσπαστεί η συναίνεσή τους στην επικίνδυνη πολιτική της εμπλοκής της χώρας μας στα πολεμικά μέτωπα, η οποία θέτει σε μεγάλους κινδύνους τον ελληνικό λαό και φυσικά πρώτα από όλους τα ίδια τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
«Με ρήτρα διαφυγής ή χωρίς πάλι ο λαός θα τα πληρώσει την ίδια ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο απολαμβάνει φοροασυλία» τόνισε ενώ σε άλλο σημείο είπε «κανένας φαντάρος, κανένα στράτευμα έξω από τα σύνορά μας».
Ακόμα ο κ. Κουτσούμπας μίλησε για ανακατατάξεις που σηματοδοτούν, όπως είπε, τη μεγάλη όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και τις συμμαχίες τους, που έχει οδηγήσει και στο να έχουμε τα περισσότερα ενεργά πολεμικά μέτωπα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι το πολεμικό «ντελίριο» των ιμπεριαλιστών της ΕΕ με τη γενικευμένη πολεμική προετοιμασία γίνεται ταυτόχρονα με την προσπάθεια να προετοιμάσουν τους λαούς για ακόμα μεγαλύτερες θυσίες προκειμένου να αποσπάσουν τα ευρωενωσιακά μονοπώλια όσο γίνεται μεγαλύτερο κομμάτι της λείας. «Θύματα των παγκόσμιων ανακατατάξεων θα είναι οι ελληνικός λαός και οι νέοι μας» τόνισε.
Κ.Βελόπουλος – Ελληνική Λύση
Aναλυτικά η ομιλία του κ. Βελόπουλου
Ξεκινώντας θα ήθελα να δώσω μια απάντηση προς τον κο. Κουτσούμπα….Ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων που αντικαθιστά τον Μενέντεζ, μας βγήκε… Μενέντεζ! Ήταν πάρα πολύ σκληρός σε ό,τι αφορά την Τουρκία, είπε ότι “εγώ δεν έχω εμπιστοσύνη στην Τουρκία”, όχι μόνο δεν είναι έτοιμοι να τους δώσουν τα F-35, είναι έτοιμοι να σταματήσουν». Τώρα κε. Κουτσούμπα;;
Και μιας και ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον Τόμας Τζέφερσον, να του θυμίσω ότι ο Τζέφερσον είχε πει ότι αυτός που δεν ξέρει τίποτα είναι πιο κοντά στην αλήθεια από αυτόν που το μυαλό του είναι γεμάτο παραπλανητικά ψέμματα και λάθη. Δυστυχώς σήμερα ο πρωθυπουργός μίλησε παραπλανητικά.
Ο Τζέφερσον είχε πει όμως και κάτι άλλο. Τα τραπεζικά ιδρύματα είναι πιο επικίνδυνα για τις ατομικές ελευθερίες, από την κυβέρνηση, την αστυνομία και τον στρατό μαζί. Κλείστε τα funds, φορολογήστε τις τράπεζες, καταργήστε το ακαταδίωκτο.
Μερικές απαντήσεις όμως οφείλουμε στον πρωθυπουργό… Η ΝΔ υπερασπίζεται τα δίκαια στο Αιγαίο, είπατε. Εγώ θα σας θυμίσω το ζήτημα με την πόντιση του καλωδίου στην Κάσο.
Μας μιλήσατε για συμμαχίες όταν δεν κάνετε ΑΟΖ με την Κύπρο. Μιλήσατε για δημοσιονομική ευρωστία αναφορικά με την αγορά όπλων, αλλά δεν δίνετε 13ο και 14ο μισθό και σύνταξη.
Είπατε ότι ο παγκόσμιος χάρτης αναδιατάσσεται, αλλά με τον Τραμπ και τον Πούτιν έχετε γίνει εχθροί.
Μιλήσατε για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αλλά ποτέ για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Μιλήσατε για την Συρία, αλλά αφήσατε τους χριστιανούς στο έλεος του ισλαμοφασίστα Τζολάνι. Και μιας και αναφερθήκατε στο όφελος εθνικών συμφερόντων, για εμάς αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία θα μείνει εκτός ευρωπαϊκών εξοπλισμών.
Μιλήσατε για την ρήτρα διαφυγής. Και ρωτάμε: θα μπούν στο χρέος τα δάνεια για τους εξοπλισμούς ναι ή όχι; Θα εγγυηθούν τα δάνεια οι καταθέτες; Και ποιος θα τα πληρώσει αυτά τα δάνεια;
Είπατε για τα HERON. Έχουν πυραύλους; Μιλήσατε για νέες τορπίλες. Δεν είπατε όμως ότι οι Γερμανοί θα δώσουν και στην Τουρκία τα υποβρύχια. Είπατε για τα μεταγωγικά C130. Εδώ και 6 χρόνια πόσα πετάνε; Εμείς ξέρουμε ότι πετούν μόνο 2!
Ο πρωθυπουργός έχει γίνει πλέον συνώνυμο με τις ύβρεις. Αλλά να μας λέει ότι όποιος δεν συμφωνεί μαζί του είναι δήθεν πατριώτης, αυτό πάει πολύ!
Για τα F35… είπατε ότι θα αγοράσουμε 20, όταν οι Ευρωπαίοι δεν τα προτιμούν. Δεν είναι αντίφαση αυτό; Και πόσο θα είναι το κόστος αγοράς, το κόστος υποδομών και το κόστος συντήρησης; Μιλάτε με λαγνεία για την ευρωπαϊκή άμυνα αλλά την ίδια ώρα αγοράζετε όπλα από τις ΗΠΑ, που η Ευρώπη τις πολεμά.
Τώρα μας είπατε ότι θα τεθεί υπό την εποπτεία σας η γραμματεία εσωτερικής ασφάλειας. Τι είναι αυτό πάλι; Η υπερσυγκέντρωση εξουσιών γεννά αυταρχισμό και δυνάστες, έλεγε ένας Γάλλος φιλόσοφος.
Και μας είπατε επίσης ότι δεν έχετε δει προτάσεις. Μα δεν έχει γίνει ποτέ σοβαρή κουβέντα. Εμείς όμως έχουμε προτάσεις!
Έχει κάνει εγκληματικά λάθη η κυβέρνηση. Καταστρέψατε το Στεφανοβίκειο, τη νέα Αγχίαλο, κάνατε έγκλημα στη Λιβύη! Στείλατε οπλικά συστήματα στην Ουκρανία δημιουργώντας ρήγμα στην εθνική άμυνα. Αλήθεια, Που πήγε η 4η Μπελάρα που τσακωνόσασταν με τον κο Δένδια ποιος θα την ανακοινώσει πρώτος;
Με απίστευτο ψευτοπατριωτικό ύφος μας κατηγορείτε επειδή καταψηφίσαμε την προοπτική να μπει η Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα και να πάρει λεφτά από την Ευρώπη, αντί να απολογείται!
Είστε ο ίδιος άνθρωπος που ψηφίσατε την διακήρυξη των Αθηνών επιτρέποντας στην Τουρκία να αγοράσει όπλα σπάζοντας το εμπάργκο!
Μιλήσατε για ελληνική αμυντική βιομηχανία εσείς που έχετε αγοράσει όπλα δισεκατομμυρίων χωρίς να πέσει ούτε 1 € στην Ελλάδα!
Αγοράσατε Ραφάλ χωρίς να απαιτήσετε κέντρο συμπαραγωγής και συντήρησης στην Ελλάδα! Αγοράζετε F – 35 χωρίς να απαιτήσετε συμπαραγωγή και κέντρο συντήρησης στην Ελλάδα!
Όλη η ομιλία του πρωθυπουργού ήταν για τον αόρατο εχθρό που οδηγεί στην ανάγκη εξοπλισμών. Δεν τολμάτε να το πείτε! Για εσάς εχθρός είναι η Ρωσία. Για όλη την Ευρώπη είναι εχθρός η Ρωσία. Και ρωτώ πότε επιτέθηκε η Ρωσία στην Ευρώπη; Ποτέ! Για εμάς εχθρός είναι μόνον η Τουρκία!
Και πείτε μας, τελικά θα στείλουμε στρατό στην Ουκρανία; Θα στείλετε Mirage 2000 σε άλλη χώρα για να πάνε by pass στην Ουκρανία ναι ή όχι;
Η τεχνολογία αλλάζει. Αγοράζετε τώρα οπλισμό που σε 5 χρόνια θα είναι παλιός. Οι Ευρωπαίοι τρέχουν να βοηθήσουν την Ουκρανία. Την Ελλάδα θα τρέξουν να την βοηθήσουν με τον ίδιο τρόπο; Η Ελλάδα θα κληθεί να συνεισφέρει οικονομικά για να κατασκευαστούν όπλα στην Γερμανία και την Γαλλία;
Τι έχετε πετύχει τελικά; Την απάντηση την έδωσε η Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν: Καμμία δέσμευση αν η Ελλάδα (ή η Κύπρος) δεχθούν επίθεση από τρίτη χώρα (εν προκειμένω την Τουρκία). Δηλαδή όποιο πρόβλημα έχουμε την Τουρκία στο ΝΑΤΟ θα το έχουμε και στην Ευρώπη;
Εμείς δεν σας εμπιστευόμαστε γιατί λέτε συνέχεια ψέμματα. Και απόδειξη είναι η απάντηση του υπ. άμυνας σε κοινοβουλευτικό έλεγχο επί ερωτήσεώς μας για την παρουσία στελεχών των ενόπλων δυνάμεων στα Τέμπη. Ο κος Δένδιας αναφέρει αναλήθειες για την παρουσία αξιωματικών. Ειδικότερα δεν προκύπτει από το πληροφοριακό σύστημα του πυροσβεστικού σώματος “ENGAGE” ότι ζητήθηκε όπως ισχυρίζεται η συνδρομή των ενόπλων δυνάμεων. Προς τι η παρουσία τους;
Το μεγαλύτερο λάθος της κυβέρνησης είναι ότι επενδύετε σε λαμαρίνες και κουμπιά. Οι λαμαρίνες και τα κουμπιά θέλουν χέρια και πνεύμα. Θέλουν πατριωτικό φρόνημα. Με μισθούς πείνας και αποπομπές, όπως με αυτήν λόγω συνθημάτων στην παρέλαση. Δεν καλλιεργείς φρόνημα έτσι, καλλιεργείς κατευναστές.
Είστε η κυβέρνηση των εγκληματικών λαθών, και τώρα προσπαθείτε να διορθώσετε ένα λάθος με ένα μεγαλύτερο λάθος! Φέρνετε τροπολογία για τους δήθεν δεξιούς ψηφοφόρους σας, που αφορά το οικογενειακό δίκαιο και στερεί από τα ομόφυλα ζευγάρια αντρών το δικαίωμα στη γονεϊκότητα, μέσω παρένθετης μητρότητας. Η απαγόρευση αφορά το εσωτερικό. Έτσι, θα πηγαίνουν στο εξωτερικό για ενοικίαση μήτρας και εκμετάλλευση γυναικών. Αυτό κατά πολλούς είναι λάθος, γιατί θα επιφέρει την βέβαιη καταδίκη της χώρας μας στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Η λύση είναι μία: τώρα κατάργηση του νόμου για τον γάμο ομοφυλοφίλων. Αυτή την ιστορία την άρχισε ο Σαμαράς με την προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ.
Για να επιστρέψουμε στο σημερινό θέμα… Αποτέλεσμα των ενεργειών του μεγάλου «σκακιστή» Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική είναι: δεν έχουμε τα 12 ναυτικά μίλια, δεν έχουμε ΑΟΖ, δεν κάνετε εκμετάλλευση πετρελαίου, γαλλίου, γερμανίου, αντιμονίου, επ’ ωφελεία των Ελλήνων, αλλά των ολιγαρχών. Τα δίνετε σε ιδιώτες φίλους σας. Δεν κάνουμε αλιευτικές ζώνες και πληρώνουμε πρόστιμο. Δεν προστατεύουμε την Β.Ήπειρο, αλλά ο Ράμα λέει θα ανοίξει προξενείο στα Χανιά! Δεν υπερασπιζόμαστε το όνομα Μακεδονία. Δεν συμμετέχουμε στις αποφάσεις της Ευρώπης, δεν υπάρχουμε στην Λιβύη, δεν υπάρχουμε στην Μ.Ανατολή, δεν προστατεύουμε τους Χριστιανούς στην Λεβαντίνη. Είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία, κάναμε εχθρό μας τον Πούτιν. Κάναμε εχθρό μας και τον Τραμπ. Ένα καλώδιο δεν μπορούμε να περάσουμε στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας.
Η συζήτηση σήμερα έγινε γιατί η κυβέρνηση καταρρέει. Και ο πρωθυπουργός ήθελε να δώσει ένα σύνθημα: Κλείνατε επί δεξιά! Αλλά όσο υπάρχει η Ελληνική Λύση θα ξεμπροστιάζει τα ψέμματά σας.
Ορίστε εμείς έχουμε έρθει με πρόγραμμα και το καταθέτω στα πρακτικά. Άκουγα εδώ τους αρχηγούς, μίλησαν όλοι, αλλά πρόγραμμα δεν άκουσα.
Απευθυνόμαστε στους Έλληνες: εμείς έχουμε σχέδιο. Σε όλα επιβεβαιωθήκαμε. Η μεγαλύτερη απόσταση στον κόσμο (που δεν μετριέται) είναι μόλις 35 εκατοστά και είναι από το μυαλό στην καρδιά. Εμείς ενώνουμε αυτή την απόσταση. Ενώνουμε τους Έλληνες και τους λέμε: ψήφος μόνο με την καρδιά είναι λάθος ψήφος. Ψήφος με καρδιά και μυαλό είναι η λύση. Είναι η μοναδική λύση.
Ζωή Κωνσταντοπούλου – Πλεύση Ελευθερίας
«Είναι βέβαιο ότι προερχόμαστε και υπερασπιζόμαστε δύο διαφορετικούς κόσμους. Εμείς μιλάμε για τους ανθρώπους. Εσείς μιλάτε για τα λεφτά. Εμείς μιλάμε για την πατρίδα που αποτελείται πρώτα από όλα από τους ανθρώπους, τον λαό, τους πολίτες, εσείς μιλάτε για την άμυνα που την οραματίζεστε σαν εξοπλισμούς, όπλα, χρήματα, συμβάσεις διαφθοράς… χρήματα, χρήματα, χρήματα από αυτά που πηγαίνουν συνήθως σε μίζες, σίγουρα σε τσέπες και ποτέ στους πολίτες», δήλωσε απευθυνόμενη στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλώντας στη Βουλή, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, για τον προγραμματισμό αμυντικών εξοπλισμών και την αμυντική πολιτική της χώρας.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας τόνισε ότι «η άμυνα, η πατρίδα και η υπεράσπισή της, προϋποθέτει πρώτα από όλα λαό περήφανο, πολίτες ευτυχισμένους, φρόνημα στις ψυχές των ανθρώπων και όχι μια κοινωνία εξαθλιωμένη, απομονωμένη, περιθωριοποιημένη, όπως τη θέλετε εσείς. Η κοινωνία όλο το τελευταίο διάστημα δείχνει τον δρόμο και φωτίζει το μέλλον γιατί δεν δέχεται να συζητά μαζί σας αυτά που θέλετε εσείς».
Η κυρία Κωνσταντοπούλου έκανε εκτενή αναφορά στο πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, το οποίο χαρακτήρισε «έγκλημα» ενώ είπε ότι ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι «έχει και προσωπική ποινική ευθύνη». Προσέθεσε ότι «το πολιτικό προσωπικό προσπαθεί να αποσείσει τον έλεγχο και να ελέγξει τη Δικαιοσύνη. Μεθαύριο η ΚΟ της ΝΔ θα προσπαθήσει να στοιχειοθετήσει τους λόγους για να μην ελεγχτεί ο κ. Τριαντόπουλος και ο κ. Μητσοτάκης από την προανακριτική επιτροπή που συστήθηκε». Υποστήριξε ότι «ο τόπος του εγκλήματος στα Τέμπη αλλοιώθηκε, με τρόπο δόλιο, εγκληματικό και εσείς αυτές τις ημέρες προσπαθείτε να το συγκαλύψετε και προσπαθείτε να αποφύγετε τον έλεγχο» ενώ σημείωσε ότι «το υλικό που προκάλεσε την έκρηξη… ήταν παράνομο, εύφλεκτο, μένει να προσδιοριστεί αν ήταν στρατιωτικό και αν σχετιζόταν με παράνομες επιχειρήσεις στρατιωτικές». Δήλωσε ότι το κόμμα της θα συνεχίσει να μιλά «τη γλώσσα της αλήθειας» και να φέρνει στη Βουλή «αυτά που δεν θέλει ο κ. Μητσοτάκης να συζητήσουμε».
Στη συνέχεια η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κάλεσε τον πρωθυπουργό «να απαντήσει τι θα κάνει για τις συνεχόμενες γυναικοκτονίες» στη χώρα ενώ υπενθύμισε ότι του έχει καταθέσει «45 επίκαιρες ερωτήσεις για το θέμα».
Για το πρόσφατο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ και τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, η κυρία Κωνσταντοπούλου διερωτήθηκε «με ποιο δικαίωμα πήγε να επισκεφτεί και να “αγκαλιάσει” έναν καταζητούμενο από το διεθνές ποινικό δικαστήριο, εγκληματία πολέμου, που ελέγχεται και για εγκλήματα και κατά της ανθρωπότητας». «Είναι ωραίες οι κορώνες περί πατριωτισμού αλλά… η πατρίδα είναι εγγεγραμμένη στο Σύνταγμα μας και συνυφασμένη με τη δημοκρατία και τον λαό, με την ελευθερία ως κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό», συμπλήρωσε, λέγοντας ότι «η Πλεύση Ελευθερίας συγκροτήθηκε για την εγγύηση συνθηκών ελευθερίας και σεβασμού των δικαιωμάτων όλων των πολιτών».
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δήλωσε ότι η ΝΔ είναι ένα κόμμα με χρέος 500 εκατ. ευρώ «που μας κάνει μαθήματα δια στόματος Μητσοτάκη, περί υπευθυνότητας». «Μα ποια υπευθυνότητα όταν χρωστάτε 500 εκατ. στις τράπεζες;», διερωτήθηκε.
Για τις «εξοπλιστικές συμβάσεις» τόνισε ότι «είναι πηγή διαφθοράς και ιστορικά έχουν συντελέσει στην υπερχρέωση της χώρας μας». Επισήμανε ότι «την άμυνα της χώρας την εγγυήθηκε αυτός ο πολύ μεγάλος αν και μικρός λαός… και αντιστάθηκε και στα τανκς». «Την άμυνα της χώρας θα την εγγυηθεί ο λαός αυτής της χώρας που έχει υψηλό αίσθημα αγάπης για την Ελλάδα, τη χώρα που αξίζουμε και όχι τη χώρα του “πάμε και όπου βγει”».
About the Author
