Κάνε κλικ και δες περισσότερο thesnewsline.com στην αναζήτηση της Google
Στις 5 Νοεμβρίου 2026, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.), Αλέξης Τσίπρας, βρέθηκε στους δρόμους του Παρισιού συμμετέχοντας στη μαζική διαδήλωση που οργανώθηκε από τα γαλλικά συνδικάτα, με τη συμμετοχή νεολαίας, εργαζομένων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Με ανάρτηση και βίντεο από τους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας, ο πρώην πρωθυπουργός εξέφρασε έμπρακτη αλληλεγγύη στους διαδηλωτές, συνδέοντας τις γαλλικές κινητοποιήσεις με τις ελληνικές του 2015 και στέλνοντας μήνυμα για συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
«Ήρθα στο Παρίσι να εκφράσω έμπρακτα την αλληλεγγύη μου στους νέους, τα συνδικάτα και στον γαλλικό λαό, που υπερασπίζονται τα εργασιακά δικαιώματα, την κοινωνική συνοχή, τη δημοκρατία, το δικαίωμα των νέων σε ένα καλύτερο μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά. Τόνισε ότι «σήμερα η καρδιά της Ευρώπης βρίσκεται εδώ, όπου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν» — νέοι, εργαζόμενοι που «ασφυκτιούν από τις εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές» και διεκδικούν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, περισσότερη δημοκρατία, τερματισμό του πολέμου και καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην παρουσία χιλιάδων νέων στους δρόμους.
Η Γαλλία, κατά τον Τσίπρα, στέλνει «μήνυμα αντίστασης απέναντι στις πολιτικές που διαλύουν την κοινωνία». Σε μια Ευρώπη που βρίσκεται σε «επικίνδυνο σταυροδρόμι», οι επιλογές των ηγετών «πυροβολούν τα πόδια τους» και στρώνουν το έδαφος για την Ακροδεξιά. Η νίκη των Γάλλων διαδηλωτών απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης Μακρόν θα είναι, κατά τον ίδιο, «νίκη για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης». Οι δυνάμεις της Αριστεράς σε ολόκληρη την Ευρώπη, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα και τη Γαλλία, πρέπει να διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Η Αριστερά οφείλει να διεκδικεί «μια δικαιότερη Ευρώπη και όχι τη διάλυσή της, η οποία αποτελεί επιλογή της Ακροδεξιάς».
Η ανταπόδοση της αλληλεγγύης του 2015
Κεντρικό στοιχείο της τοποθέτησής του είναι η ιστορική αναφορά: «Αισθάνομαι χρέος και καθήκον να ανταποδώσω και να ανταποδώσουμε την στήριξη και την αλληλεγγύη που έδειξε ο γαλλικός λαός απέναντι στον ελληνικό λαό, όταν πριν από έντεκα χρόνια βρισκόμασταν στους δρόμους διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή, διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο απέναντι στις πολιτικές της λιτότητας. Οι ίδιοι λόγοι είναι που βγάζουν σήμερα τους Γάλλους στους δρόμους». Ο παραλληλισμός είναι σαφής: οι διεκδικήσεις για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, εργασιακά δικαιώματα και κοινωνική συνοχή παραμένουν κοινές.
Σε συνέντευξή του στην Libération, ο Τσίπρας επανέλαβε ότι η Γαλλία υπήρξε πάντα «κοινωνικό και πολιτικό εργαστήριο για την Ευρώπη». Υπερασπίστηκε την επιλογή του 2015 να κρατήσει την Ελλάδα στην ΕΕ, αναλαμβάνοντας πολιτικό κόστος και προστατεύοντας τους πιο ευάλωτους: «Δεν το μετανιώνω καθόλου. Η εναλλακτική θα κόστιζε πολύ περισσότερο στις κοινωνικές δυνάμεις που θέλω να εκπροσωπώ». Σε όσους τον επέκριναν, απάντησε ότι η Αριστερά δεν μπορεί να συντάσσεται με την επιδίωξη της Ακροδεξιάς για διάλυση της Ευρώπης.
Συναντήσεις με τη γαλλική Αριστερά και τα συνδικάτα
Κατά τη διήμερη παρουσία του στο Παρίσι, συνοδευόμενος από τον διπλωματικό του σύμβουλο Δημήτρη Παπαγεωργίου, ο Τσίπρας πραγματοποίησε σειρά συναντήσεων. Συναντήθηκε με τον πρώτο γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ, την εθνική γραμματέα των Οικολόγων Μαρίν Τοντελιέ, τον εθνικό γραμματέα του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Φαμπιέν Ρουσέλ και τη βουλευτή και συνιδρύτρια του L’Après Κλεμεντίν Οτέν. Ιδιαίτερη σημασία είχε η συνάντηση με τη γενική γραμματέα της CGT Confédération Générale du Travail (Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας, Σοφί Μπινέ. Στο επίκεντρο βρέθηκαν η συνεργασία ριζοσπαστικής Αριστεράς, σοσιαλδημοκρατίας και πολιτικής οικολογίας, καθώς και η διαμόρφωση προοδευτικής εναλλακτικής για την Ευρώπη με κοινωνική δικαιοσύνη και ισχυρή δημοκρατία. Συναντήθηκε επίσης στην Εθνοσυνέλευση με βουλευτές, μεταξύ των οποίων η Μαριετά Καραμανλή (μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Γαλλίας-Ελλάδας) και ο Αλεξίς Κορμπιέρ.
Σημειώνεται ότι απέφυγε επαφές με τη La France Insoumise του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ο οποίος τον είχε χαρακτηρίσει «προδότη» το 2015.
Το πλαίσιο των γαλλικών κινητοποιήσεων
Οι διαδηλώσεις της 5ης Νοεμβρίου εντάσσονται σε κύμα κινητοποιήσεων που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2026, με επίκεντρο τους μισθούς, το κόστος ζωής, τις δημόσιες υπηρεσίες και την εκπαίδευση. Συμμετείχαν συνδικάτα (intersyndicale), μαθητές, φοιτητές και ομάδες των Κίτρινων Γιλέκων. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, περίπου 600.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σε όλη τη Γαλλία (προσωρινή εκτίμηση στις 17:00), ενώ η CGT ανέφερε 1,6 εκατομμύρια, με περίπου 350.000 στο Παρίσι. Οι πορείες ήταν σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές, αν και σημειώθηκαν συγκρούσεις και χρήση δακρυγόνων σε Παρίσι και Λυών, καθώς και μεμονωμένα επεισόδια αλλού. Ο Πύργος του Άιφελ έκλεισε, ενώ υπήρξαν διαταραχές σε μεταφορές, σχολεία και νοσοκομεία. Η κινητοποίηση άσκησε πίεση στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνύ, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Η παρουσία του Τσίπρα, λίγους μήνες μετά την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. (Μάιος 2026) ως φορέα που επιδιώκει να ενώσει ριζοσπαστική Αριστερά, σοσιαλδημοκρατία και πολιτική οικολογία, εντάσσεται στην προσπάθειά του να χτίσει ευρωπαϊκά δίκτυα και να τοποθετηθεί ως προοδευτική εναλλακτική απέναντι τόσο στον νεοφιλελευθερισμό όσο και στην άνοδο της Ακροδεξιάς.
Ο Τσίπρας παρουσιάζει την αλληλεγγύη όχι ως νοσταλγία, αλλά ως πολιτική αναγκαιότητα για την Αριστερά: να υπερασπιστεί μια δικαιότερη Ευρώπη αντί να αποδεχτεί τη διάλυσή της.
Διαβάστε επίσης
About the Author
