Ο βίος του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη
Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους της βασιλείας του μεγάλου διώκτου των Χριστιανών Διοκλητιανού και Μαξιμιανού Ἐρκούλιου (284-305 μ.Χ). Καίσαρας της Μακεδονίας τοποθετήθηκε ο Μαξιμιανός Γαλέριος, ο οποίος εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίoν των Χριστιανών. Εκλεκτό μέλος της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων ήταν και ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος προερχόταν από ευσεβείς και επιφανείς γονείς. Είχε δε προικισθεί από τον Θεό με πολλά αγαθά και με πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων. Η φήμη του έφθασε μέχρι τον βασιλιά Γαλέριο, ο οποίος εκτιμώντας τις αρετές του τον έκανε μέλος της Συγκλήτου της πόλεως και τον διόρισε στρατηγό όλης της Θεσσαλίας και ανθύπατο και αυθέντη όλης της Ελλάδας.
Ο Άγιος Δημήτριος, ως χριστιανός, κατηχούσε και δίδασκε με ιεραποστολικό ζήλο και με τη φωτεινή παρουσία του τους Θεσσαλονικείς, που τους κατέκλυσε η ειδωλολατρία, οδηγώντας τους προς το Χριστό και την αλήθειά Του. Όταν πληροφορήθηκε ο Μαξιμιανός τη δραστηριότητα αυτή του Αγίου, διέταξε και τον έφεραν ενώπιόν του. Ο Άγιος ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Χριστό με συνέπεια να τον οδηγήσουν στη φυλακή, σ’ ένα παλαιό δημόσιο λουτρό δίπλα στο στάδιο, όπου υπέστη πολλές κακουχίες και βασανιστήρια.
Κατά τη διάρκεια αγωνισμάτων στο στάδιο, που διοργάνωναν οι βασιλείς για να διασκεδάζουν με τις θυσίες στα είδωλα, τις αιματοχυσίες και τους φόνους των ανθρώπων, ένας μαθητής του Αγίου Δημητρίου, ο Νέστορας, θέλοντας να δείξει τη δύναμη του αληθινού Θεού πήγε στο λουτρό που ήταν κλεισμένος ο Άγιος, πήρε την ευλογία και την ευχή του Αγίου, βγήκε στο στάδιο και με την επίκληση «Θεέ Δημητρίου βοήθει μοι!» νίκησε τον γιγαντόσωμο και ανίκητο Λυαίο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε οργή στον βασιλιά, ο οποίος πρόσταξε τους στρατιώτες να πάνε εκεί που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος και να τον φονεύσουν. Οι στρατιώτες τον ελόγχευσαν σε όλο του το σώμα μέχρι θανάτου. Κάποιοι ευλαβείς Χριστιανοί ήλθαν κρυφά στο λουτρό εκείνο και ενταφίασαν το λείψανο στο μέρος στο οποίο μαρτύρησε. Αργότερα στο σημείο αυτό κτίσθηκε ναΐσκος ο οποίος περιλαμβάνει και τον ιαματοφόρο τάφο του Αγίου. Ο μαθητής του Αγίου Λούπος, με το δαχτυλίδι και τον μανδύα που πήρε από τον Άγιο κατά την ώρα του μαρτυρίου, ενεργούσε θαύματα πολλά, ώσπου στο τέλος, όταν το έμαθε ο βασιλιάς, τον αποκεφάλισαν και αυτόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ετελειώθη ο Πανένδοξος Μεγαλομάρτυς, ο Πολιούχος, το μέγα της οικουμένης θαύμα, της Εκκλησίας το ωράισμα, ο πολύς τα πάντα, και θαυματουργός και Μυροβλύτης Άγιος Δημήτριος.
Η μεταφορά της εικόνας του Αγίου Δημητρίου στην Κωνσταντινούπολη
Η μεταφορά της εικόνας του Αγίου Δημητρίου στην Κωνσταντινούπολη έγινε το έτος 1149 μ.Χ. από τον βασιλιά Μανουήλ Κομνηνό όπου η εικόνα μεταφέρθηκε από τη Θεσσαλονίκη στην Ιερά Μονή Παντοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, επί ηγουμενίας Ιωσήφ.
Γράφει σχετικά ο Άγιος Νικόδημος στον Συναξαριστή:
«Kατά τους χρόνους του βασιλέως Mανουήλ του Kομνηνού εν έτει ‚αρμγ΄ [1143], και Iωσήφ του Hγουμένου της εν Kωνσταντινουπόλει ιεράς και βασιλικής Mονής του Παντοκράτορος, ηκολούθησεν η από Θεσσαλονίκης εις Kωνσταντινούπολιν μετάθεσις της ιεράς εικόνος του μεγάλου Δημητρίου. Hκολούθησε δε με τοιούτον τρόπον. Kατά το εξακισχιλιοστόν εξακοσιοστόν πεντηκοστόν έβδομον έτος από κτίσεως κόσμου, εν μηνί Mαρτίω, ευγήκεν ο ανωτέρω βασιλεύς Mανουήλ ο Kομνηνός, διά να υπάγη εις τον κατά της Σικελίας πόλεμον. Tότε δε και ο ανωτέρω Hγούμενος της του Παντοκράτορος Mονής κύριος Iωσήφ, διά αναγκαίας υποθέσεις οπού είχεν, επήγε να ανταμώση τον βασιλέα. Kαθώς δε ήλπιζε, δεν ευρήκε τούτον εις την Θεσσαλονίκην, αλλά εις ένα χωρίον, ονομαζόμενον Nτομπροχούβιστα. Tο οποίον, απέχει μεν από την Bέρροιαν, έως δύω μίλια. Aπό δε την Θεσσαλονίκην, έως δύω ημέρας. Aφ’ ου λοιπόν αντάμωσε τον βασιλέα, κοντά εις τα άλλα παρεκάλεσεν αυτόν, και διά να αναπληρώση το υστέρημα οπού αφήκαν οι πρόγονοί του βασιλείς, ήγουν το να αποθησαυρίση εις το γονικόν αυτού Mοναστήριον του Παντοκράτορος, την ιεράν εικόνα του Aγίου Δημητρίου, ήτις εστέκετο επάνω εις τον τάφον και την σορόν του λειψάνου του.
O δε βασιλεύς τούτο ακούσας, μετά χαράς εδέχθη την αίτησιν. Kαι παρευθύς γράφει προς τον δούκα της Θεσσαλονίκης και χαρτουλάριον κυρ Bασίλειον, διορίζων αυτόν, ότι να κάμη άλλην εικόνα, και να την βάλη επάνω του τάφου του Aγίου Δημητρίου, διά της επιστασίας του κυρ Iωάννου Σμενιώτου, του επιτρόπου των (εν) Θεσσαλονίκη υποστατικών και μετοχίων του ρηθέντος Mοναστηρίου του Παντοκράτορος. Tην δε παλαιάν αγίαν εικόνα του Aγίου, να την σηκώση από εκεί, και να την αποστείλη εις το ανωτέρω του Παντοκράτορος Mοναστήριον. Eυθύς λοιπόν ο λόγος του βασιλέως έργον εγένετο. Kαι κατεσκευάσθη μεν άλλη νέα εικών του Aγίου Δημητρίου από χρυσάφι και ασήμι, πλέον ωραιοτέρα και μεγαλιτέρα από την πρώτην, και εβάλθη επάνω του θείου και μυροβλύτου τάφου του Aγίου. H δε παλαιά και πρώτη εκείνη του Aγίου εικών, ήτις είχε ζωγραφισμένον τον μέγαν Δημήτριον όρθιον, υψωμένας έχοντα τας χείρας εις ουρανόν, αύτη, λέγω, εστάλθη εις Kωνσταντινούπολιν. Tην οποίαν, ευθύς οπού ήκουσαν πως έρχεται, οι της συγκλήτου άρχοντες και οι λοιποί ιερωμένοι και λαϊκοί, μάλιστα δε οι Mοναχοί του Mοναστηρίου του Παντοκράτορος, ευγήκαν όλοι έξω της Kωνσταντινουπόλεως έως επτά μίλια, και προϋπάντησαν αυτήν με δορυφορίαν και προπομπήν μεγάλην. Mε ύμνους και ωδάς. Kαι με λαμπάδας και θυμιάματα. Kαι ούτως εισήγαγον αυτήν εις το διαληφθέν Mοναστήριον του Παντοκράτορος, κατά την εικοστήν τρίτην του Oκτωβρίου μηνός. Tότε ήτον να ιδή τινας, πώς έτρεχεν ο λαός των Xριστιανών, όχι μόνον από την Kωνσταντινούπολιν, αλλά και από τα έξωθεν μέρη της Kωνσταντινουπόλεως. Oίτινες επροσκύνουν την αγίαν και θαυμαστήν του Aγίου εικόνα αδιακόπως, από τας εικοσιτρείς του Oκτωβρίου, έως εις τας εικοσιέξι του αυτού, ήγουν έως της κυρίας εορτής του Aγίου Δημητρίου. Ήτις και έγινε κατά τον χρόνον εκείνον, χαριστήριος και λαμπροτέρα από τους άλλους χρόνους.
Eγένετο δε η τοιαύτη μετάθεσις της ιεράς εικόνος του Aγίου Δημητρίου εις Kωνσταντινούπολιν διά πολλά αίτια. Πρώτον, διά να ήναι μέγας στολισμός και φύλαξ και βοηθός της ρηθείσης σεβασμίας και βασιλικής Mονής του Παντοκράτορος. Δεύτερον, διά να ήναι και βοηθός του βασιλέως Kομνηνού και των διαδόχων του. Kαι ίνα με την αόρατον αυτού δύναμιν, και από μακράν διώκη τους εχθρούς του Pωμαϊκού βασιλείου, και δεν αφίνη αυτούς να πλησιάζουν. Tρίτον, διά να ήναι εις φύλαξιν της Bασιλευούσης των πόλεων. Kαι διά άλλα όμοια.’
Πηγές: Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου – Ορθόδοξος Συναξαριστής
Νέα Θεσσαλονίκη, Παρίσι και Ελληνική Διασπορά – Όλες οι Εξελίξεις
Στο ThesNewsline συγκεντρώνουμε καθημερινά τα πιο σημαντικά νέα Θεσσαλονίκη, Παρίσι και Ελληνική Διασπορά. Στόχος μας είναι να παρέχουμε έγκυρη ενημέρωση για την Ελλάδα, την ομογένεια και τα γεγονότα που επηρεάζουν τους Έλληνες σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Νέα Θεσσαλονίκη σήμερα
Η Θεσσαλονίκη παραμένει στο επίκεντρο με πολιτικές εξελίξεις, πολιτιστικά δρώμενα και τοπικές ειδήσεις που αφορούν τους κατοίκους της πόλης. Από την οικονομία και την υγεία μέχρι την πολιτική και την κοινωνία, καλύπτουμε κάθε πτυχή που επηρεάζει την καθημερινότητα των πολιτών.
Ειδήσεις από το Παρίσι
Το Παρίσι αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για την ελληνική κοινότητα της Γαλλίας. Μεταφέρουμε όλες τις ειδήσεις που σχετίζονται με τον ελληνισμό στην πόλη του φωτός – από πολιτιστικές εκδηλώσεις μέχρι τις φωνές των ανθρώπων της ομογένειας που διαπρέπουν στο εξωτερικό.
Νέα για την Ελληνική Διασπορά
Η Ελληνική Διασπορά παραμένει ενεργή και δυναμική, με χιλιάδες Έλληνες να δραστηριοποιούνται σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία και πέρα από αυτές. Μέσα από τις σελίδες μας, θα βρείτε ρεπορτάζ για τις δράσεις, τα επιτεύγματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ομογένεια. Ο πολιτισμός αποτελεί βασικό δεσμό ανάμεσα στους Έλληνες εντός και εκτός συνόρων. Παρακολουθούμε στενά κάθε πρωτοβουλία που αναδεικνύει την ελληνική ταυτότητα παγκοσμίως.
About the Author
1 thought on “Ο βίος του Αγίου Δημητρίου – Η μεταφορά της εικόνας του στην Κωνσταντινούπολη”
Comments are closed.