Πολιτική: Τον τίτλο «Το πρόσημο της πολιτικής» φέρει το πρώτο επεισόδιο από το πολιτικό ντοκιμαντέρ – όπως το χαρακτηρίζουν – του Αλέξη Τσίπρα.
Πρόκειται για το πρώτο μέρος από μία σειρά τριών βίντεο που έφτιαξε ομάδα εθελοντών και εθελοντριών και συγκεκριμένα από νέους καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές που «ανέλαβαν να δομήσουν, να καταγράψουν με την ξεχωριστή ματιά τους, να μας μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα, να μας μεταφέρουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα, με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ». «Μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Aναπλ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας», εξηγεί η ΕΛΑΣ.
Σε αυτό το βίντεο, διάρκειας 2 λεπτών και 34 δευτερολέπτων, ο Αλέξης Τσίπρας αφηγείται την ενασχόλησή του με την πολιτική, μέσω ενός βιογραφικού flash back.
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους, στην οδό Φθιώτιδος αριθμός 41, κοντά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Γεννήθηκα στις 28 του Ιούλη το 1974. Η μεταπολίτευση έγινε 24 Ιούλη. Υπήρχε το πνεύμα του ενθουσιασμού για την πτώση της χούντας.
Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που ήταν έντονη πολιτική συζήτηση. Ο πατέρας μου, ήταν ΠΑΣΟΚ, τα αδέλφια μου, ήταν στην ΚΝΕ. Ακολούθησε το δικό μου δρόμο.
Η ενασχόλησή μου με τα κοινά και με την πολιτική έχει ένα στοιχείο ρομαντισμού, διεκδίκησης του ονείρου. Αυτό το συναρπαστικό ότι μπορεί κάποιοι άνθρωποι να αλλάζουν τον κόσμο, ότι μπορεί μέσα από τη δράση μας να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Νομίζω ότι σήμερα η πολιτική είναι μια αρνητικά φορτισμένη έννοια. Είναι ταυτισμένη με την αδυναμία να αλλάξει η ζωή μας.
Υπάρχει απογοήτευση. Υπάρχουν πολλές στιγμές που πιστεύεις ότι είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό. Υπάρχουν πολλές στιγμές που απογοητεύεσαι διότι χάνεις τις μάχες που δίνεις. Αλλά πιστεύω στη διάκριση της Αριστεράς με τη Δεξιά. Πιστεύω στη διαφορά των ιδεολογιών. Και πιστεύω και στην πολιτική, με την έννοια ότι η πολιτική είναι αυτό που οι άνθρωποι παράγουν για να ορίσουν τις ζωές τους και άρα καθορίζει τις ζωές τους. Από το πρόσημο που έχει η πολιτική. Μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Και ο αγώνας συνεχίζεται από όλους μας».
H παρουσίαση των τριών επεισοδίων
1.«Το πρόσημο της πολιτικής». Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης.
2.«Η ελπίδα της ανατροπής». Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά αναβάλλονται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να αισθάνεται ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.
3.«Η ώρα της ευθύνης». Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
About the Author
