Διεθνή: Ο Duane «Keffe D» Davis κρίθηκε ένοχος από το δικαστήριο της Νεβάδα για τον ρόλο του στη δολοφονική επίθεση που οδήγησε στον θάνατο του θρυλικού 25χρονου ράπερ Tupac Shakur, στις 7 Σεπτεμβρίου του 1996.
Η απόφαση των ενόρκων ήρθε έπειτα από περίπου τρεις ώρες σύσκεψης, ολοκληρώνοντας μια δίκη που διήρκεσε 2 εβδομάδες, και επανέφερε στο προσκήνιο ένα έγκλημα που έμεινε ανεξιχνίαστο για 30 χρόνια. Ωστόσο η δίκη “παρωδία” αφήνει πίσω της για ακόμη μία φορά σοβαρά αναπάντητα ερωτήματα.
Η απόφαση βέβαια αποτελεί την πρώτη καταδίκη ατόμου για τη δολοφονία του Tupac Shakur, δεν σημαίνει ότι η υπόθεση έχει τελειώσει οριστικά. Ο Davis έχει δηλώσει ότι θα ασκήσει έφεση, ενώ η επιβολή της ποινής αποτελεί το επόμενο σημαντικό δικαστικό στάδιο. Να σημειωθεί ότι ο καταδικασθέντας αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ισόβιας κάθειρξης.
Η κατηγορία της Εισαγγελίας
Ο Davis είναι ο ένας από τους επιζώντες και βασικούς ανθρώπους που, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, επέβαιναν στο Cadillac εκείνη τη νύχτα. Ο Orlando Anderson, που επί χρόνια βρισκόταν στο επίκεντρο των υποψιών και σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του «Keffe D» ήταν αυτός που πυροβόλησε τους Tupac & Knight, σκοτώθηκε το 1998 και ουδέποτε κατηγορήθηκε για τη δολοφονία του Tupac.
Ο 63χρονος σήμερα Davis καταδικάστηκε για φόνο πρώτου βαθμού με χρήση θανατηφόρου όπλου. Η υπόθεση είχε ιδιαίτερη νομική σημασία, καθώς ο ίδιος δεν θεωρήθηκε ότι ήταν ο άνθρωπος που πάτησε τη σκανδάλη. Η κατηγορία αφορούσε τον ρόλο του στην οργάνωση και καθοδήγηση της επίθεσης.
Το κίνητρο, σύμφωνα με την εισαγγελική πλευρά, συνδεόταν με την αντιπαράθεση που είχε προηγηθεί λίγες ώρες νωρίτερα στο ξενοδοχείο MGM Grand. Εκεί ο Tupac και μέλη της παρέας του είχαν εμπλακεί σε ξυλοδαρμό του Orlando «Baby Lane» Anderson, ανιψιού του Davis και μέλους των Southside Compton Crips.
Η επίθεση στο Λας Βέγκας παρουσιάστηκε από την κατηγορούσα αρχή ως πράξη αντεκδίκησης και στηρίχθηκε σε συνεντεύξεις, podcasts, βιβλία και ντοκιμαντέρ στα οποία συμμετείχε ο Davis.
Τα ερωτήματα που ξέχασε να απαντήσει η δίκη
Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει διάθεση “αγιοποίησης” του Duane «Keffe D» Davis. Ο καταδικασθέντας για την ενορχήστρωση της δολοφονικής επίθεσης των Tupac & Knight υπήρξε μεγάλος διακινητής ναρκωτικών, μέλος ομάδας γκάνγκστερ, πληροφοριοδότης της Αστυνομίας κα, κοινώς όπως λέμε είναι “λουλούδι”.
Αλλά στα δικαστικά χρονικά, αυτή η καταδίκη βασίστηκε σε αφηγήσεις κι όχι σε ατράνταχτες αποδείξεις, όπως απαιτείται ή πιο ορθά όπως επιτάσσει το δικαστικό σύστημα. Το όπλο και το αυτοκίνητο που χρησιμοποιήθηκαν για την επίθεση δεν βρέθηκαν ποτέ, μάρτυρες εκείνης της νύχτας στο σημείο της ενέδρας δεν αναγνώρισαν ή δεν κατονόμασαν τους Davis, Anderson, t-Brown και Dre Smith μέσα στην Cadillac, κι ούτε αστυνομικοί που διενήργησαν την πολύχρονη έρευνα δεν επιβεβαίωσαν τη παρουσία/συμμετοχή των 4 υποτιθέμενων εμπλεκόμενους. Παράδοξο είναι ότι στους συγκεκριμένους υπόπτους – ιδιαίτερα στον Davis και στον ανιψιό του Anderson (μέχρι τον θάνατό του, δύο χρόνια μετά την επίθεση) – δεν τους απαγγέλθηκαν ποτέ κατηγορίες για τη συμμετοχή τους στη δολοφονία Tupac. Πιο παράδοξο ακόμη, δεν απαγγέλθηκε καμία κατηγορία εμπλοκής στον Keffe D όταν ο ίδιος “κελαηδούσε” στις συνεντεύξεις με αστυνομικούς του LAPD & LVPD!
Σε αυτή τη δίκη εξπρές παρακολουθήσαμε ως μάρτυρες κυρίως πρώην ντετέκτιβ της Αστυνομίας, φωτογράφο, τρία μέλη των εγκληματικών ομάδων που δρούσαν στο Compton, παραγωγό ντοκιμαντέρ, αυτόπτη μάρτυρα κα όχι όμως τα μέλη της οικογένειας του Tupac Shakur. Απορίας άξιο είναι γιατί δεν κλήθηκε, έστω και με δικαστική εντολή, να καταθέσει το δεύτερο άτομα που βρισκόταν μέσα στην μαύρη BMW, ο Suge Knight.
Από την άλλη πλευρά, η υπεράσπιση του κατηγορουμένου, μπορεί να τόνισε ότι οι έρευνες των Αρχών για τη δολοφονία του Tupac ήταν κάτι παραπάνω από ελλιπής, υπογραμμίζοντας π.χ. ότι το αστυνομικό τμήμα του Compton έκλεισε λόγω διαφθοράς ( το A.T. του Compton δεν έκλεισε αλλά απορροφήθηκε από την Αστυνομία του Λος Άντζελες.) αλλά δεν προχώρησε παραπάνω, σε αυτό που ερευνητές και μελετητές επισημαίνουν εδώ και χρόνια: Η οργανωμένη επίθεση τη νύχτα της 7ης Σεπτεμβρίου δεν στέκει μόνο πάνω στο beef και την αντεκδίκηση μεταξύ μελών δύο εγκληματικών ομάδων.
Στις δεκάδες gangster ομάδες που ενεργούσαν στο Compton – όπως επισήμανε στην εναρκτήρια αγόρευση η Εισαγγελία – εκείνη την περίοδο, μέλη τους ήταν και διεφθαρμένοι αστυνομικοί (αυτό “ξέχασε” να το πει η Εισαγγελία!), οι οποίοι είχαν πάρε δώσε τόσο με τη δισκογραφική εταιρεία DRR, όσο και με την εταιρεία προστασίας του Reggie Wright Jr. Κι αυτό το στοιχείο δεν το ανέδειξε η υπεράσπιση. Όπως δεν ανέδειξε, μέσω εξέτασης των μαρτύρων – αστυνομικών που ερευνούσαν την υπόθεση – την έρευνα του Russel Poole και τις αποκαλυπτικές τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ των προσωπικών ανδρών ασφαλείας του Tupac, Michale Moore και Frank Alexander.
Και το ερώτημα που μπορεί να τεθεί είναι το εξής: Εφόσον η καταδίκη του Davis για την οργάνωση της δολοφονικής επίθεσης βασίστηκε στις αφηγήσεις του – στις οποίες λέει ότι συμφώνησε με τον Diddy Combs για ένα εκατομμύριο για να βγάλει τους δύο άντρες από τη μέση – θα απαγγελθεί κατηγορητήριο στον έγκλειστο στις φυλακές και πρώην διευθυντή της Bad Boy Records, ως εντολέα της επίθεσης?
Μήπως η διεξαγωγή αυτής της δίκης έχει ως μελλοντικό στόχο κάτι ή κάποιους άλλους;
Μήπως θέλουν να περάσουν και το μήνυμα πρόσεξέ τί λες δημόσια κι ιδιαίτερα στα social;
Μήπως δε θα μάθουμε ποτέ, ποιος πραγματικά σκότωσε τον Tupac Shakur και γιατί, όπως και τον Notorius B.I.G;
About the Author
